شناسایی و اولویت بندی شاخص های آموزشی حفاظت از محیط زیست به کودکان مقطع ابتدایی از دیدگاه معلمان

امروزه مدرسه دروازه ای برای فرهنگ سازی و نهادینه کردن بسیاری از مسائل و اولویت های فرهنگی و اجتماعی در بین اقشار مختلف جامعه به شمار می رود . آموزش محیط زیست به عنوان یکی از شاخص های مهم در راستای رسیدن به توسعه پایدار محسوب می شود. دانش آموزان در جامعه، پایه و اساس رسیدن به چنین توسعه ای و حفاظت موفق از محیط زیست هستند. بر این اساس آموزش محیط زیست در مدارس و به خصوص در دوره ابتدایی باعث نهادینه شدن فرهنگ حفاظت از محیط زیست خواهد شد. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و اولویت بندی شاخص های آموزشی حفاظت از محیط زیست به کودکان مقطع ابتدایی از دیدگاه معلمان می باشد. روش پژوهش به صورت توصیفی- تحلیلی بوده و نوع آن کاربردی می باشد. جامعه آماری، معلمان مقطع ابتدایی ناحیه ۵ آموزش و پرورش شهر تهران می باشد که نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران ۳۰۱ نفر محاسبه شد. روش جمع آوری داده ها، اسنادی و کتابخانه ای و پرسشنامه دلفی است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزار SPSS و تکنیک AHP استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که هر چهار شاخص دانش و آگاهی، مسئولیت پذیری، علاقمندی و مشارکت از دیدگاه معلمان دوره ابتدایی، از اهمیت زیادی برخوردار می باشد و هر چهار فرضیه فرعی تایید شدند. نتایج وزن دهی با استفاده از مدل AHP و نرم افزار Expert choice برای معیارهای اصلی نشان داد که معیار مسئولیت پذیری با وزن ۵۵۳/۰ بالاترین ارزش را کسب کرده است. معیارهای دانش و آگاهی و علاقمندی به ترتیب با ۲۶۵/۰ و ۰۹۳/۰ رتبه های دوم و سوم را به خود اختصاص داده اند. معیار مشارکت نیز در رتبه چهارم قرار گرفت.

کلیدواژه ها:

آموزش محیط زیست ، حفاظت از محیط زیست ، دانش آموزان مقطع ابتدائی ، شهر تهران.