تاثیر آموزش های چندرسانه ای توسط معلمان بر انگیزش یادگیری

این مقاله به بررسی تاثیر به کارگیری هدفمند آموزش های چندرسانه ای توسط معلمان بر انگیزش یادگیری دانش آموزان می پردازد. در عصر دیجیتال، ابزارهای چندرسانه ای (ویدئو، صوت، انیمیشن، شبیه سازی های تعاملی) به جزء جدایی ناپذیر محیط های آموزشی تبدیل شده اند، اما اثربخشی آن ها نه در خود فناوری، بلکه در نحوه طراحی و تلفیق آموزشی آن ها توسط معلم نهفته است. این پژوهش با هدف شناسایی مکانیزم های تاثیرگذاری چندرسانه ای بر ابعاد مختلف انگیزش، از جمله انگیزه درونی، خودکارآمدی و درگیری شناختی، انجام شده است. با اتخاذ روش مرور نظام مند ادبیات، این مقاله به تحلیل چارچوب های نظری کلیدی مانند «نظریه شناختی یادگیری چندرسانه ای» ریچارد مایر و «نظریه خودتعیین گری» دسی و رایان می پردازد. یافته ها نشان می دهند که آموزش های چندرسانه ای که بر اساس اصول علمی طراحی شده باشند (مانند اصل چندوجهی بودن، اصل انسجام و اصل بخش بندی) می توانند با کاهش بار شناختی غیرضروری و ارائه محتوا به شیوه ای جذاب و ملموس، به طور قابل توجهی احساس شایستگی و خودمختاری دانش آموزان را افزایش دهند. با این حال، استفاده نادرست و بدون طراحی پداگوژیک می تواند منجر به حواس پرتی، افزایش بار شناختی و کاهش انگیزه شود. در نهایت، این مقاله استدلال می کند که معلم نقشی حیاتی به عنوان «طراح و متصدی تجربیات یادگیری چندرسانه ای» ایفا می کند و توانمندسازی او در این زمینه، کلید بهره برداری از پتانسیل واقعی این ابزارها برای برانگیختن یادگیری است.

کلیدواژه ها:

آموزش چندرسانه ای ، انگیزش یادگیری ، نقش معلم ، نظریه شناختی یادگیری چندرسانه ای ، بار شناختی ، خودکارآمدی ، یادگیری فعال.