تاثیر استفاده معلم از روش های تدریس فعال بر رضایت دانش آموزان

امروزه رضایت دانش آموزان از فرایند آموزشی به عنوان یکی از شاخص های مهم کیفیت آموزش مطرح است و نقش معلم در ارتقای این رضایت بسیار تعیین کننده است. روش های تدریس فعال، که دانش آموزان را در مرکز یادگیری قرار می دهند و آنان را به مشارکت فعال، تفکر انتقادی و حل مسئله ترغیب می کنند، از نوآوری های کلیدی در آموزش معاصر محسوب می شوند. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر استفاده معلمان از روش های تدریس فعال بر رضایت دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق به صورت کمی و با استفاده از پرسشنامه رضایت دانش آموزان نسبت به شیوه های تدریس فعال معلمان در مدارس نمونه گیری شده اجرا شد. یافته ها نشان دادند که بهره گیری از روش های تدریس فعال مانند کار گروهی، یادگیری مبتنی بر پروژه، بحث و مشارکت کلاسی، به طور معناداری موجب افزایش رضایت دانش آموزان از محیط آموزشی، افزایش انگیزه یادگیری و بهبود تعاملات کلاسی می شود. این نتایج تاکید می کند که معلمان با اتخاذ روش های تدریس فعال می توانند زمینه را برای یادگیری موثرتر، تقویت حس تعلق و افزایش رضایت کلی دانش آموزان فراهم آورند. همچنین، این پژوهش توصیه می کند که سیاست گذاران آموزشی و مدیران مدارس، بسترهای لازم برای آموزش و حمایت معلمان در به کارگیری این روش ها را فراهم نمایند تا کیفیت آموزش ارتقا یابد. این مطالعه با توجه به افزایش نقش فناوری و تغییرات سبک های یادگیری، اهمیت توجه ویژه به تدریس فعال و تاثیر آن بر رضایت و عملکرد تحصیلی دانش آموزان را برجسته می سازد.

کلیدواژه ها:

تدریس فعال ، رضایت دانش آموزان ، مشارکت کلاسی ، انگیزه یادگیری ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، کیفیت آموزش ، معلم موثر ، روش های نوین تدریس.