طراحی مدل کاربردی هوش مصنوعی جهت بهبود فرآیند آموزشی مدارس

هدف این پژوهش، طراحی و توسعه یک مدل کاربردی هوش مصنوعی برای بهبود فرآیند آموزشی مدارس است که بتواند با تحلیل داده های یادگیری دانش آموزان، شخصی سازی مسیر آموزش، و بهینه سازی روش های تدریس، کیفیت یادگیری را ارتقا دهد. با توجه به رشد سریع فناوری های نوین و نیاز نظام آموزشی به سازگاری با تغییرات دیجیتال، استفاده از هوش مصنوعی در مدارس می تواند به عنوان یک راهکار موثر برای افزایش کارایی آموزشی، کاهش فاصله های یادگیری و ارتقای انگیزه دانش آموزان مطرح شود. روش پژوهش حاضر، ترکیبی از رویکرد کیفی و کمی بوده و از تکنیک های داده کاوی، یادگیری ماشین و تحلیل شبکه های عصبی برای پردازش داده های آموزشی استفاده شده است. جامعه آماری شامل معلمان، مدیران و کارشناسان فناوری آموزشی مدارس بوده و داده ها از طریق پرسش نامه و مصاحبه نیمه ساختاریافته گردآوری گردید. یافته ها نشان می دهد که مدل پیشنهادی قادر است با پیش بینی نیازهای یادگیری، ارائه بازخورد هوشمند و پیشنهاد منابع آموزشی متناسب با سطح هر دانش آموز، موجب افزایش اثربخشی فرآیند یاددهی–یادگیری شود. همچنین، این مدل می تواند در تصمیم گیری های آموزشی، مدیریت کلاس درس و ارزیابی پیشرفت تحصیلی نقش بسزایی ایفا کند. در نهایت، نتایج حاکی از آن است که استفاده از مدل کاربردی هوش مصنوعی نه تنها باعث بهبود کیفیت آموزشی می شود، بلکه موجب صرفه جویی در زمان و منابع و ارتقای عدالت آموزشی نیز خواهد شد.