نقش داستان سرایی در یادگیری زبان و ادبیات فارسی

داستان سرایی به عنوان یکی از ابزارهای موثر فرهنگی و آموزشی، نقش مهمی در یادگیری زبان و ادبیات فارسی دارد. این پژوهش با هدف بررسی تاثیر داستان سرایی بر ارتقای مهارت های زبانی و ادبی انجام شده است. روش پژوهش کیفی و کتابخانه ای است و داده ها از طریق مطالعه منابع علمی، کتاب ها و مقالات مرتبط جمع آوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که داستان سرایی علاوه بر تقویت مهارت های شنیداری، گفتاری، خواندن و نوشتن، باعث افزایش انگیزه، ایجاد تعامل بیشتر با متن و تقویت خلاقیت زبان آموزان می شود. همچنین، استفاده از داستان های سنتی و مدرن می تواند به فهم بهتر مفاهیم ادبی و انتقال ارزش های فرهنگی کمک کند. نتایج این پژوهش اهمیت به کارگیری روش های داستان محور در آموزش زبان و ادبیات فارسی را تاکید می کند و پیشنهاد می کند معلمان و مدرسان از این رویکرد برای ارتقای کیفیت یادگیری بهره ببرند.

کلیدواژه ها:

داستان سرایی ، یادگیری زبان فارسی ، آموزش ادبیات ، مهارت های زبانی ، انگیزه یادگیری ، تفکر خلاق ، تحلیل متون ، آموزش فرهنگی