آموزش حسابداری در عصر دیجیتال: مروری نظام مند بر شکاف مهارتی بین دانشگاه و صنعت

هدف: این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل نظام مند ابعاد مختلف شکاف مهارتی بین آموزش دانشگاهی حسابداری و نیازهای صنعت در عصر دیجیتال و همچنین ارائه راه کارهایی برای کاهش این شکاف انجام شده است. روش شناسی: این پژوهش از نوع بنیادی و با رویکرد کیفی است که با روش مرور نظام مند (انجام شده است. جامعه آماری پژوهش، شامل مقالات معتبر علمی- پژوهشی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بوده است. با جستجو در پایگاه های اطلاعاتی معتبر و استفاده از کلید واژه های مرتبط، از بین ۷۲ مقاله اولیه، پس از غربالگری بر اساس عنوان، چکیده و محتوا، نهایتا ۴۵ مقاله که واجد معیارهای کیفی بودند، برای تحلیل نهایی انتخاب شدند. یافته ها: یافته های پژوهش حاکی از وجود شکافی عمیق و چندبعدی در مهارت های فارغ التحصیلان حسابداری است. این شکاف در سه بعد اصلی قابل دسته بندی است: ۱. شکاف فناورانه: ضعف در تسلط بر فناوری های نوین مانند هوش مصنوعی، کلان داده ها، و بلاک چین. ۲. شکاف شناختی: تحلیلی ضعف در مهارت های تفکر انتقادی، حل مساله پیچیده و تحلیل داده ها. ۳. شکاف شایستگی های نرم: ضعف در مهارت های ارتباطی، کار تیمی و انعطاف پذیری حرفه ای. ریشه های این شکاف نیز در عواملی همچون ناکارآمدی برنامه های درسی، عدم ارتباط موثر دانشگاه با صنعت، سرعت بالای تحولات دیجیتال و شکاف مهارتی اساتید شناسایی شد. اصالت/ارزش: اصالت این مقاله در رویکرد نظام مند و یکپارچه آن در بررسی پدیده شکاف مهارتی است. در حالی که اغلب پژوهش های پیشین به صورت پراکنده و کمی به فهرست کردن مهارت ها پرداخته اند، این پژوهش با تلفیق چارچوب های نظری مختلف (مانند نظریه های یادگیری، پذیرش فناوری و سرمایه انسانی) و تحلیل کیفی ادبیات گسترده، به ارائه تحلیلی عمیق از "دلایل ساختاری" و "راهکارهای یکپارچه" برای کاهش این شکاف می پردازد. بنابراین، این مطالعه با پر کردن خلا موجود در ادبیات، نقشه راه جامعی را برای سیاست گذاران، برنامه ریزان درسی و نهادهای حرفه ای جهت تحول در آموزش حسابداری ایران فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

آموزش حسابداری ، عصر دیجیتال ، شکاف مهارتی ، دانشگاه و صنعت ، برنامه درسی ، فناوری های نوین ، مهارت های حسابداری.