بررسی میزان نشانه های مرضی و مشکلات آموزشی در دبستان دخترانه

هدف پژوهش حاضر بررسی میزان نشانه های مرضی و مشکلات آموزشی دختران دبستانی است. روش پژوهش زمینه یابی و جامعه آن دانش آموزان دختر منطقه ۱۲ تهران، و نمونه آن ۲۴۸ دانش آموزان دختر یکی از دبستان های منطقه ۱۲ تهران است که به روش نمونه-گیری در دسترس انتخاب گردید. ابزار شامل پرسش نامه نشانه های مرضی کودکان (CSI-۴) و فرم گزارش معلم از مشکلات آموزشی بود. یافته ها بیانگر آن است که اختلال اضطراب فراگیر و افسردگی اساسی دارای بیشترین فراوانی است. بین دوره اول و دوم دبستان تفاوت معناداری در نشانه های روانشناسی مشاهده نشد. اختلال خواندن (۰۰۳/۰≥p) و اختلال ریاضی (۰۰۰۱/۰≥p) در دوره دوم به طور-معناداری بیشتر بود.