نقش فعالیت های گروهی در پرورش مهارت های اجتماعی و همکاری دانش آموزان

فعالیت های گروهی به عنوان یکی از موثرترین روش های آموزشی، نقشی اساسی در شکل دهی مهارت های اجتماعی، تعامل سازنده و روحیه همکاری در دانش آموزان دارد. در نظام های آموزشی نوین، یادگیری مشارکتی و فعالیت های جمعی، جایگزین روش های سنتی و یک سویه شده اند؛ زیرا این فعالیت ها فرصت هایی فراهم می کنند تا دانش آموزان در فضایی واقعی، مسئولیت پذیری، همدلی، ارتباط موثر، حل مسئله و تصمیم گیری مشترک را تمرین کنند. با توجه به اهمیت روزافزون مهارت های اجتماعی در موفقیت تحصیلی و زندگی فردی و اجتماعی، این پژوهش با هدف بررسی نقش فعالیت های گروهی در پرورش مهارت های اجتماعی و افزایش همکاری میان دانش آموزان انجام شده است. این مقاله ابتدا مفهوم فعالیت گروهی و ابعاد آن را تشریح می کند، سپس مبانی نظری مرتبط با نظریه پردازان یادگیری اجتماعی و مشارکتی را ارائه می دهد. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی است و در بخش پیشینه پژوهش به بررسی مطالعات داخلی و خارجی مرتبط پرداخته می شود. یافته ها در چند بخش شامل اثر فعالیت های گروهی بر مهارت های ارتباطی، تاثیر فعالیت گروهی بر مسئولیت پذیری، نقش این فعالیت ها در شکل دهی روحیه همکاری، و همچنین اثرات روانی و تحصیلی یادگیری گروهی ارائه شده اند. نتایج نشان می دهد فعالیت های گروهی، علاوه بر افزایش یادگیری عمیق، موجب تقویت عزت نفس، کاهش اضطراب اجتماعی، افزایش انگیزه و ایجاد روابط سازنده میان دانش آموزان می شود. در پایان نیز پیشنهادهایی عملی برای بهبود اجرای فعالیت های گروهی در مدارس ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های گروهی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مشارکتی ، همکاری ، دانش آموزان ، تعامل اجتماعی ، آموزش وپرورش