تحلیل فقهی و اجتماعی تاثیر قرض الحسنه بر حاشیه نشینی و عدم تمرکز اداری

این پژوهش با هدف بررسی تاثیر قرض الحسنه بر کاهش حاشیه نشینی و تحقق عدم تمرکز اداری، با رویکردی تطبیقی و در چارچوب تحلیل های فقهی و اجتماعی انجام شده است. روش تحقیق، کیفی و مبتنی بر مطالعه تطبیقی تجارب کشورهای مختلف و تحلیل محتوای متون فقهی است. یافته های پژوهش نشان می دهد قرض الحسنه با تامین مالی خرد و ایجاد فرصت های شغلی در سطح محلی، به توانمندسازی اقتصادی گروه های کم درآمد پرداخته و از مهاجرت های بی رویه به حاشیه کلان شهرها می کاهد. از منظر فقهی، این نهاد با تکیه بر اصولی مانند عدالت، احسان و مبارزه با ربا، مشروعیت و ظرفیت بالایی برای کاهش نابرابری دارد. در بعد اجتماعی، تقویت نهادهای محلی قرض الحسنه و تلفیق آن با بانکداری اجتماعی، بسترساز توزیع عادلانه تر منابع و اختیارات شده و عدم تمرکز اداری را تسهیل می کند. این مطالعه راهکارهای عملی شامل توسعه چارچوب های قانونی، ارتقای نظارت، تامین منابع پایدار و به کارگیری فناوری های نوین را برای افزایش اثربخشی قرض الحسنه در جهت کاهش حاشیه نشینی و تقویت حکمرانی محلی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

قرض الحسنه ، حاشیه نشینی ، عدم تمرکز اداری ، عدالت اجتماعی ، تحلیل فقهی