مدرسه کم توجه؛ طراحی راهبردهای تدریس ویژه دانش آموزانی که در عصر چندصفحه ای بزرگ می شوند

در دهه های اخیر با گسترش رسانه های دیجیتال، شبکه های اجتماعی و دستگاه های همراه، الگوی توجه و شیوه پردازش اطلاعات در کودکان و نوجوانان دچار تحول اساسی شده است. نسلی که با چندین صفحه – موبایل، تبلت، لپ تاپ، تلویزیون و ساعت هوشمند – به طور هم زمان تعامل دارد، «نسل چندصفحه ای» نامیده می شود. این نسل به دلیل غلبه محرک های سریع، گذرای بصری و حجم بالای اطلاعات، نسبت به الگوهای آموزشی سنتی واکنش متفاوتی نشان می دهد و نشانه هایی از بی قراری شناختی، حواس پرتی مداوم، دشواری در تمرکز پایدار و کاهش تحمل شناختی در فعالیت های طولانی مدت دارند. این مقاله با رویکرد تحلیلی–کاربردی به بررسی پدیده «مدرسه کم توجه» می پردازد؛ مدرسه ای که روش های تدریس آن با نیازهای دانش آموزان امروزی همسو نیست. سپس، راهبردهایی نوین برای طراحی آموزش در عصر چندصفحه ای ارائه می شود؛ از جمله تدریس مبتنی بر خرد واحدها، تنوع چندحسی کنترل شده، فعالیت های تعاملی، یادگیری پروژه محور، برنامه های خودتنظیمی توجه، و بازطراحی فضاهای آموزشی برای کاهش نویز شناختی. نتایج نشان می دهد که اگرچه رسانه های چندصفحه ای چالش هایی برای توجه کودکان ایجاد کرده اند، اما می توان با راهبردهای اصولی، ظرفیت های شناختی و انگیزشی آنان را در کلاس درس تقویت کرد.

کلیدواژه ها:

مدرسه کم توجه ، چندصفحه ای ، راهبردهای تدریس ، توجه دانش آموزان ، یادگیری نسل دیجیتال