خاستگاه شهر بازخوانی تطبیقی نظریات ارسطو در بستر تحولات شهر معاصر

شهر، به عنوان یکی از بنیادی ترین ساختارهای اجتماعی بشر، همواره مورد توجه فیلسوفان و متفکران بوده است. از جمله برجسته ترین اندیشمندانی که به ماهیت و کارکرد شهر پرداخته، ارسطو است. او در آثار خود به ویژه در کتاب سیاست، شهر را فضایی برای تحقق زندگی اخلاقی و اجتماعی میداند که در آن افراد از طریق مشارکت در امور سیاسی و اجتماعی به کمال انسانی دست می یابند. بر اساس دیدگاه ارسطو شهر نه تنها بستری برای زندگی اجتماعی است، بلکه محیطی است که در آن انسان میتواند به فضایل اخلاقی و کمال مطلوب دست یابد. روش پژوهش تطبیقی است که به صورت توصیفی- تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای به بررسی نظریات ارسطو درباره شهر و روابط انسانی پرداخته و تلاش میکند این مفاهیم را با شرایط معاصر شهرها تطبیق دهد. در دنیای امروز شهرها به محیطهایی پیچیده و پویا تبدیل شدهاند که تحت تاثیر عوامل اجتماعی اقتصادی و فناوری، نقش جدیدی در زندگی انسانها ایفا میکنند این مطالعه نشان میدهد که مفاهیم بنیادی فلسفه شهرسازی ارسطو همچنان میتوانند در برنامه ریزی طراحی و مدیریت شهرهای معاصر مورد استفاده قرار گیرند. یافته های این پژوهش نشان میدهد که مشارکت سیاسی، فضای عمومی و روابط انسانی در فلسفه ارسطو جایگاه ویژه ای دارند و میتوانند در بهبود کیفیت زندگی شهری و ارتقای تعاملات اجتماعی در شهرهای مدرن مورد استفاده قرار گیرند. بر این اساس نویسندگان به ارائه نظریه شهرسازی حکمت محور براساس فلسفه ارسطویی پرداخته اند این نظریه پیشنهاد میکند که شهرسازی مدرن نباید صرفا بر اساس اصول مهندسی و فناوری باشد، بلکه باید بنیانی فلسفی و انسانی داشته باشد در این راستا مدل شهر حکمت محور با ترکیب عقلانیت، عدالت و مشارکت شهروندان میتواند به عنوان راهکاری برای حل چالشهای شهرنشینی معاصر مطرح شود.

کلیدواژه ها:

فلسفه شهرسازی ، ارسطو ، روابط انسانی ، مشارکت سیاسی ، فضای عمومی ، کمال انسانی