پایداری در شهرهای تاریخی مورد پژوهشی شهر باستانی شوش با تاکید بر شهرسازی و میراث جهانی

شهر شوش واقع در استان خوزستان، ایران یکی از کهنترین و مهمترین شهرهای تاریخی جهان است که دارای تاریخچه ای بالغ بر ۶۰۰۰ سال می باشد. این شهر در طول تاریخ خود به عنوان مرکز تمدن ایلامی و پایتخت تابستانی هخامنشیان نقش مهمی در تحولات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی ایران و خاورمیانه ایفا کرده است. شواهد باستان شناسی مانند معابد، کاخ ها و آثار هنری به جا مانده از این شهر، پیشرفت های عظیمی را در زمینه های معماری، کشاورزی و تجارت نشان می دهند. شوش در سال ۲۰۱۵ در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شد و این امر به اهمیت تاریخی و فرهنگی آن افزوده است. این تحقیق به بررسی تاریخچه، معماری شهرسازی و تحولات فرهنگی شهر شوش می پردازد و چالش ها و فرصت های موجود برای حفاظت و توسعه این میراث جهانی را تحلیل می کند. علاوه بر این، تاثیر موقعیت جغرافیایی و منابع طبیعی این شهر بر توسعه آن در طول قرون مختلف، به ویژه در دوران های ایلامی، هخامنشی، اشکانی، ساسانی و اسلامی مورد بررسی قرار گرفته است. این مطالعه با هدف بررسی دقیق تحولات شهری و فرهنگی شوش، به ویژه با نگاهی به معماری و شهرسازی آن در دوره های مختلف تاریخی راهکارهایی برای حفاظت، احیا و توسعه پایدار این شهر تاریخی ارائه داده است.

کلیدواژه ها:

شهر باستانی شوش ، برنامه ریزی شهری ، توسعه شهری ، توسعه پایدار ، میراث جهانی ، معماری تاریخی