احیا و باززنده سازی کاروانسرای سفید آب مرنجاب بر اساس الگوی مکان سازی با رویکرد طبیعت واره گی

امروزه یکی از شاخص ترین وجوه توسعه پایدار صنعت اکوتوریسم است که در عین رشد و توسعه ی اقتصادی و اجتماعی بر طبیعت وارهگی تکیه دارد و جوامع را به سمت پایداری سوق می دهد. متاسفانه منطقه کویری مرنجاب علیرغم پتانسیل های بی شمار در حوزه ی جاذبه های گردشگری تاریخی، مذهبی (طبیعی به سبب عدم اتخاذ سیاستهای موثر در این بخش هنوز نتوانسته است به سهم مناسب خود در بازار گردشگری جهان دست یابد و این امر سبب شده است تا بسیاری از معضلات اقتصادی-اجتماعی منطقه که می تواند با توسعه اکوتوریسم مرتفع گردد، همچنان پابرجا بماند. در پی جانمایی یک مکان خدماتی رفاهی با عطف توجه به ارزشهای طبیعی کاروانسرای سفیدآب مهجور و متروک بیش از هر آلترناتیو دیگری خودنمایی می کند چراکه سدهها میراث دار هویت غنی کالبدی منطقه و و روایت گر تاریخ طبیعی و اجتماعی منطقه بوده است و امروزه این گنجینه ی گرانبها بلااستفاده و مترود مانده است. اگرچه این کاروانسرا و بناهای مشابه همچانان ثبت نشده اند و هیچ گونه دستورالعمل حفاظتی برای آنها در نظر گرفته نشده است اما باید توجه داشت که خود این گام نیز کوچکترین کنش مسئولانه ای است که در توسعه ی اکوتوریسم منطقه می توان انجام داد چرا که خود کاروانسرا در گذشته به عنوان راهکار بدیعی مطرح شده است که جنبهی زیست محیطی را با مفاهیم کالبدی در آمیخته و در خدمت رهگذران درآمده است لیک امروزه اقامتگاه های موجود نه تنها هیچ گونه ارزش افزوده ای برای گنجینه ی طبیعی کویر مرنجاب خلق نمی کنند بلکه در خوش بینانه ترین حالت می توانند استرحتگاه نام گیرند و اندک کاروانسرای موجود که صرفا بر ارزشهای کالبدی و خدماتی تاکید دارند به سبب نبودن رقیب تلاشی برای خلق مفاهیم و ارزشهای طبیعی و باززنده سازی آنها نمی کنند لذا این پژوهش با هدف استخراج ارزش های طبیعی کویر مرنجاب ایران و بازنمایی آن در طرح باززنده سازی کاروانسرای سفیدآب انجام شده است.

کلیدواژه ها:

اکوتوریسم ، ژئوتوریسم ، گردشگری ، مکان سازی ، طبیعت واره گی ، توسعه پایدار