تحلیل تجربه های یادگیری فعال در بهبود درک مفاهیم پایه

هدف پژوهش حاضر تبیین نقش رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری در تقویت درک مفاهیم پایه دانش آموزان با تمرکز بر چهار مبنای نظری کلیدی شامل یادگیری فعال، کلاس معکوس، یادگیری مبتنی بر بازی و بدیعه پردازی است. این پژوهش که با روش مروری انجام شده، با تحلیل مطالعات داخلی و خارجی نشان می دهد که یادگیری فعال به عنوان بنیان نظری اصلی، ساختار یادگیری را از حالت انتقال محور به فرایندی مشارکتی و مسئله محور تبدیل می کند و زمینه ساز درگیری شناختی عمیق می شود. بررسی الگوی کلاس معکوس نشان می دهد که جابه جایی نقش زمان و فضا در آموزش، فرصت بیشتری برای فعالیت های سطح بالای شناختی فراهم کرده و امکان یادگیری با سرعت فردی را افزایش می دهد. یافته ها درباره یادگیری مبتنی بر بازی نشان می دهد که به کارگیری بازی های هدفمند موجب افزایش انگیزش درونی، مشارکت فعال و تثبیت تجربی مفاهیم پایه می شود. همچنین بررسی مبانی بدیعه پردازی بیان می کند که این رویکرد با تقویت تفکر واگرا و ایده پردازی خلاق، توانایی تحلیل، فرضیه سازی و حل مسئله را در دانش آموزان ارتقا می دهد. جمع بندی پژوهش ها حاکی از آن است که هر چهار رویکرد، با وجود تفاوت های کارکردی، در اصل بر فعال سازی ساختارهای شناختی و نقش آفرینی دانش آموز در تولید معنا تاکید دارند و استفاده تلفیقی از آنها می تواند چارچوبی جامع برای بهبود یادگیری در حوزه مفاهیم پایه فراهم کند. یافته ها نشان می دهد که طراحی آموزش بر پایه این رویکردها نه تنها موجب افزایش کیفیت یادگیری می شود، بلکه انگیزش، خلاقیت و خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان را نیز به طور معناداری ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، کلاس معکوس ، یادگیری مبتنی بر بازی ، بدیعه پردازی