شناسایی عوامل موثر بر تحول دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی در واحد های آموزشی

تحول دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین روندهای نوظهور در حوزه آموزش، توانسته است بسترهای نوینی برای بهبود کیفیت یادگیری، شخصی سازی محتوا و ارتقای کارایی نظام های آموزشی فراهم سازد. با این حال، موفقیت این تحول در واحدهای آموزشی نیازمند شناخت دقیق عوامل کلیدی موثر بر پیاده سازی و توسعه آن است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی و تحلیل عوامل موثر بر تحول دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی در واحدهای آموزشی، با تمرکز بر ابعاد فناورانه، سازمانی، انسانی و فرهنگی است. این مطالعه با رویکرد توصیفی–تحلیلی و با استفاده از روش ترکیبی (کیفی و کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان حوزه فناوری آموزشی و مدیران مدارس جمع آوری و با روش تحلیل مضمون بررسی گردید. در بخش کمی، پرسشنامه ای مبتنی بر یافته های کیفی بین نمونه ای از معلمان و کارشناسان فناوری اطلاعات توزیع و با مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج نشان داد که زیرساخت های فناورانه کارآمد، سیاست گذاری و حمایت مدیریتی، آموزش و توانمندسازی نیروی انسانی، پذیرش فرهنگی و چارچوب های اخلاقی و امنیت داده ها از مهم ترین عوامل تسهیل کننده تحول دیجیتال مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط های آموزشی هستند. همچنین، مقاومت در برابر تغییر، کمبود منابع مالی، و شکاف مهارتی کارکنان به عنوان موانع اصلی شناسایی گردید. یافته های این پژوهش می تواند به مدیران، سیاست گذاران و طراحان سیستم های آموزشی کمک کند تا با تدوین راهبردهای هدفمند، مسیر گذار موفق به محیط های یادگیری هوشمند و دیجیتالی را هموار سازند. در نهایت، پیشنهاد می شود که توسعه مهارت های دیجیتال معلمان، سرمایه گذاری در زیرساخت های هوشمند و تدوین چارچوب های نظارتی شفاف، در اولویت برنامه های تحول دیجیتال قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، هوش مصنوعی ، آموزش هوشمند ، عوامل موثر ، واحدهای آموزشی ، نوآوری فناورانه ، سیاست گذاری آموزشی