تحلیل انتقادی تاثیر فناوری بر هویت ادبی دانش آموزان و نحوه مواجهه آنان با متون کهن فارسی

در عصر حاضر، فناوری نه تنها به عنوان ابزار دسترسی به محتوا بلکه به عنوان عاملی موثر در تغییر سبک مطالعه و تجربه ادبی دانش آموزان عمل می کند. این پژوهش بر این فرض استوار است که ورود فناوری به آموزش ادبیات می تواند هم فرصت ها و هم چالش های متعددی ایجاد کند؛ از جمله افزایش دسترسی، ایجاد تعامل فعال و تجربه چندرسانه ای، همچنین کاهش تامل عمیق و مواجهه سنتی با متون کلاسیک. خواندن دیجیتال باعث می شود دانش آموزان اطلاعات را سریع تر مرور کنند و امکان اسکن محتوا را داشته باشند، اما در عین حال کاهش تامل، تحلیل عمیق و تجربه زیبایی شناختی متن را به دنبال دارد. فناوری های چندرسانه ای و ابزارهای تعاملی، فرصت بازآفرینی روایت و تولید محتوای خلاقانه را فراهم می آورند و به دانش آموزان امکان می دهند که متن کلاسیک را با تجربه ای فعال و چندحسی دنبال کنند. این فعالیت ها، علاوه بر افزایش انگیزه، مهارت های تحلیلی، خلاقانه و زبانی دانش آموزان را تقویت می کند و به شکل گیری هویت ادبی پویا کمک می نماید. شبکه های اجتماعی امکان تعامل، تبادل نظر و تحلیل گروهی را فراهم می کنند و تجربه جمعی از متون کلاسیک را تقویت می سازند. با این حال، محتوای کوتاه، سطحی و گذرا غالب در این فضا می تواند باعث کاهش تمرکز و تحلیل عمیق متن شود. به همین دلیل، آموزش سواد رسانه ای و مهارت های دیجیتال برای توانمندسازی دانش آموزان و ایجاد تجربه ادبی معتبر و عمیق ضروری است. این رویکرد باعث می شود دانش آموزان با ابزارهای نوین بتوانند ارتباط معناداری با متون کلاسیک برقرار کنند و تحلیل خود را در محیطی پویا و هدفمند ارائه دهند.

کلیدواژه ها:

فناوری ، هویت ادبی ، دانش آموزان ، متون کهن فارسی ، سواد رسانه ای