تاثیر راهبردهای آموزشی خطی و غیرخطی بر تغییرپذیری هماهنگی پرتاب آزاد بسکتبال در کودکان

پیچیدگی تمرینات آموزشی و موضوع تفاوت­های فردی، چالش­های زیادی را برای مربیان مهارت­های حرکتی ایجاد کرده است. هدف این مطالعه مقایسه اثربخشی روش­های آموزشی خطی و غیرخطی در تسهیل اکتساب هماهنگی در پرتاب آزاد بسکتبال بود. تعداد ۴۵ پسر (میانگین سنی= ۲/۱±۹ سال) به صورت تصادفی در گروه یادگیری خطی و دو گروه آموزش با دست کاری قیود تکلیف و آموزش افتراقی به عنوان روش غیرخطی، در هشت جلسه تمرینی به یادگیری مهارت پرتاب آزاد بسکتبال پرداختند. سنجش عملکرد و تغییرات هماهنگی با روش پیش آزمون-پس آزمون با دستگاه سنجش کینماتیک حرکتی بررسی شد. به منظور تحلیل داده­ها از آزمون تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر (۳*۲) و آزمون t وابسته برای مقایسه نمرات RMSe  استفاده شد. نتایج نشان داد که تغییرپذیری هماهنگی مفاصل مچ و آرنج به طور معناداری در گروه دست کاری قیود تکلیف بهبود یافت (۰۱/۰P≤) و نمرات دقت در دو گروه غیرخطی به طور معناداری افزایش پیدا کرد که این بهبود برای گروه دست کاری قیود تکلیف به مراتب بیشتر از دو گروه دیگر بود؛ درنتیجه پیشنهاد می­شود که مربیان ورزشی از آموزش غیرخطی به خصوص دست کاری قیود تکلیف در آموزش کودکان خود بهره بگیرند.

کلیدواژه ها:

آموزش قیودمحور ، آموزش افتراقی ، هماهنگی حرکتی