ارائه الگوی ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی

پژوهش حاضر با هدف ارائه الگوی ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی انجام گرفت. این پژوهش از نظر فلسفی، تفسیری و از لحاظ ماهیت، اکتشافی بود. روش تحقیق از نوع کیفی و رویکرد نظریه پردازی داده بنیاد کلاسیک یا گلیزری بود. جامعه آماری پژوهش خبرگان حوزه داوطلبی و جامعه شناسی در ورزش بودند. روش گردآوری داده ها نیز اجرای مصاحبه بود. در این پژوهش با سیزده نفر از خبرگان و مدرسان خبره در این حوزه به روش نمونه گیری هدفمند مصاحبه شد. در این پژوهش قابلیت اطمینان به داده ها، توسط روش های نظام مند نظریه پردازی داده بنیاد و به صورت های صوری و محتوایی بررسی شد. معیار اعتبارپذیری و قابلیت انتقال از طریق انجام کامل پژوهش تا دستیابی به اشباع داده ها و ارائه داده ها توسط مطلعان کلیدی به عنوان مشارکت کنندگان در تحقیق و اعمال تعدیل های لازم در طول پژوهش، ارزیابی و تایید شد. معیار تاییدپذیری از طریق دقت در انتخاب نمونه ها، تلفیق روش های گردآوری داده ها شامل مصاحبه های نیمه ساختاریافته و یادداشت برداری انجام شد و با بهره گیری از نظرها، ارائه شواهد و یافته ها به خبرگان و استفاده از یادداشت های فنی، میدانی و اجتناب از سوگیری طی پژوهش، تامین شد. یافته ها نشان داد، داوطلبی شهروندی، داوطلبی آرمان گرایانه، داوطلبی اجتماعی، داوطلبی توسعه گرا، داوطلبی دگرخواهانه و داوطلبی و توسعه فردی، مهم ترین شاخص های ارتقای کار داوطلبانه در ورزش با رویکرد سرمایه اجتماعی بودند که در ۳۵ عامل کاربردی جای گرفتند؛ بنابراین نیاز است شاخص ها و عوامل درخصوص داوطلبی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

ارزش های جمعی ، سرمایه اجتماعی ، همبستگی اجتماعی ، فعالیت داوطلبانه در ورزش ، نیرو های داوطلب