از شهود تجربی تا شواهد علمی: تحلیل ائتلاف راهبردی دانشگاه و آتش نشانی برای ریشه یابی عمیق حوادث بزرگ

فرآیندهای سنتی تحلیل حوادث در سازمان های آتش نشانی، گرچه برای استخراج دروس آموخته تاکتیکی فوری ارزشمند هستند، اما اغلب به دلیل محدودیت های روش شناختی، سوگیری های درونی و تمرکز بر خطای انسانی، در ریشه یابی علل سیستمی و پنهان حوادث بزرگ ناکام می مانند. این مقاله با روش شناسی مروری-تحلیلی، به بررسی ضرورت و مزایای تشکیل تیم های مشترک و ایجاد یک ائتلاف راهبردی میان محققان دانشگاهی و کارشناسان عملیاتی آتش نشانی برای تحلیل عمیق حوادث می پردازد. یافته ها نشان می دهد که این همکاری یک هم افزایی قدرتمند ایجاد می کند: کارشناسان آتش نشانی دانش ضمنی، درک عملیاتی و دسترسی به داده های صحنه را فراهم می آورند، در حالی که محققان دانشگاهی دانش صریح، بی طرفی تحلیلی، چارچوب های نظری و ابزارهای پیشرفته ای نظیر مدل سازی محاسباتی، تحلیل شبکه های اجتماعی و روش های آماری پیچیده را به کار می گیرند. این رویکرد مشترک، کانون تحلیل را از “چه کسی اشتباه کرد؟” به “چرا سیستم اجازه داد این اشتباه رخ دهد؟” تغییر می دهد و به شناسایی “نقص های پنهان” در تجهیزات، رویه ها، آموزش ها و فرهنگ سازمانی منجر می شود. این پژوهش نتیجه می گیرد که نهادینه سازی این همکاری، یک سرمایه گذاری حیاتی برای گذار از یادگیری سطحی و واکنشی به یک “فرهنگ ایمنی پیشگیرانه” و مبتنی بر شواهد علمی است که تاب آوری کل سیستم ایمنی شهری را ارتقا می دهد.

کلیدواژه ها:

تحلیل حادثه ، همکاری دانشگاه و صنعت ، سازمان آتش نشانی ، دروس آموخته ، ایمنی سیستماتیک ، تحقیق عملیاتی ، مدیریت بحران ، علوم آتش.