راهکارهای مقابله با افت تحصیلی در مدارس

افت تحصیلی به عنوان یکی از چالش های عمده نظام های آموزشی جهان، پیامدهای فردی و اجتماعی گسترده ای به همراه دارد. این پدیده چندبعدی که به صورت کاهش محسوس در عملکرد تحصیلی دانش آموز نسبت به سطح بالقوه یا استانداردهای تعیین شده تعریف می شود، در نظام آموزش و پرورش ایران نیز امری شایع و نگران کننده است. هدف این مقاله، بررسی علل و عوامل موثر بر افت تحصیلی و ارائه راهکارهای عملی و جامع برای پیشگیری و کاهش آن در مدارس است. با استفاده از روش تحلیلی-توصیفی و با استناد به پژوهش های داخلی و خارجی، عوامل موثر در چهار حوزه فردی، خانوادگی، آموزشی و اجتماعی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که عواملی همچون مشکلات شناختی و انگیزشی دانش آموزان، نارسایی های نظام آموزشی، روش های تدریس نامناسب، ضعف در مدیریت کلاس درس، فقر فرهنگی و اقتصادی خانواده ها و تاثیرات فضای مجازی در بروز این پدیده نقش دارند. در بخش راهکارها، راهبردهایی در سه سطح کلان (سیاست گذاری)، میانی (مدرسه) و خرد (کلاس درس) ارائه شده است که از جمله آن ها می توان به اجرای نظام شناسایی و مداخله به موقع، غنی سازی محیط یادگیری، توانمندسازی معلمان، جلب مشارکت موثر اولیاء و استفاده از فناوری های آموزشی نوین اشاره کرد. مقاله حاضر با تاکید بر لزوم نگاهی سیستمی و فرابخشی، پیشنهاد می کند آموزش و پرورش با تدوین برنامه ای ملی و همه جانبه و تخصیص منابع لازم، مقابله با افت تحصیلی را در اولویت راهبردی خود قرار دهد.

کلیدواژه ها:

افت ، تحصیل ، دانش آموز ، مدرسه ، یادگیری