رابطه ی سبک های یادگیری با پیشرفت تحصیلی در دانش آموزان ابتدایی

موفقیت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی به میزان زیادی به چگونگی یادگیری آنان و سازگاری روش تدریس با سبک های یادگیری وابسته است. سبک های یادگیری، الگوهای ترجیحی فراگیران برای دریافت و پردازش اطلاعات محسوب می شوند و معمولا در قالب سبک های دیداری، شنیداری، جنبشی–حرکتی و چندحسی طبقه بندی می گردند. پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه میان سبک های یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی انجام شده است. یافته های پژوهش های پیشین نشان می دهد که هماهنگی میان سبک یادگیری دانش آموز و شیوه های تدریس معلم، موجب افزایش انگیزه، درک بهتر مفاهیم و ارتقای عملکرد تحصیلی می شود. در این مقاله با رویکرد توصیفی تحلیلی، تاثیر سبک های یادگیری بر پیشرفت تحصیلی بررسی شده و نتایج نشان می دهد که شناخت تفاوت های فردی و به کارگیری روش های مبتنی بر نیازهای یادگیری دانش آموزان، می تواند به طور معناداری سطح یادگیری در دوره ابتدایی را ارتقا بخشد. این مطالعه بر اهمیت بازنگری در شیوه های تدریس و طراحی آموزشی متناسب با ویژگی های شناختی دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

سبک های یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، تفاوت های فردی ، یادگیری چندحسی ، عملکرد تحصیلی