چگونه کودکان در دوره ابتدایی دوم ابتدایی آموزش را بهتر یاد بگیرند؟

یادگیری در دوره ی دوم ابتدایی مرحله ای حساس و تعیین کننده در شکل گیری بنیان های شناختی، عاطفی و رفتاری کودکان است و بررسی شیوه های ارتقای کیفیت یادگیری در این دوره ضرورتی انکارناپذیر محسوب می شود. در این پژوهش، عوامل موثر بر بهبود یادگیری فراگیران پایه های چهارم تا ششم ابتدایی با تاکید بر روش های نوین آموزشی، نقش معلمان، شرایط محیطی و تفاوت های فردی کودکان تحلیل شده است. نخستین یافته پژوهش نشان می دهد که یادگیری موثر زمانی رخ می دهد که کودک در فرایند آموزش فعالانه مشارکت کند و تجربه های عینی و قابل لمس داشته باشد. نتیجه ی دیگر پژوهش بیانگر آن است که به کارگیری روش های یادگیری مبتنی بر بازی می تواند انگیزش درونی فراگیران را افزایش دهد و میزان ماندگاری مطالب را بالا ببرد. یافته ها همچنین آشکار می سازد که استفاده از فناوری های آموزشی، در صورتی که به درستی هدایت شوند، می تواند موجب تقویت یادگیری عمیق و ارتقای مهارت های حل مسئله شود.پژوهش نشان می دهد که کودکان دوره ابتدایی دوم هنگامی بهتر یاد می گیرند که محیط کلاس پویا، انعطاف پذیر و مبتنی بر تعامل باشد. علاوه بر این، نتایج گواه آن است که شیوه های سنتی مبتنی بر سخنرانی، توان پاسخ گویی به نیازهای یادگیری این دوره را ندارند و لازم است معلمان رویکردهای مشارکتی، پروژه محور و خلاقانه را جایگزین کنند. بر اساس تحلیل داده ها، ایجاد ارتباط عاطفی مثبت بین معلم و فراگیر یکی از مهم ترین عوامل ارتقای یادگیری است. همچنین مشخص شد که مهارت های مدیریت کلاس، نحوه ی ارائه بازخورد و شیوه ی به کارگیری ارزشیابی تکوینی نقش تعیین کننده ای در کیفیت آموزش دارند.در بخش دیگری از نتایج، نشان داده شد که توجه به تفاوت های فردی دانش آموزان، از جمله سبک های یادگیری، استعدادها، علاقه مندی ها و پیش زمینه های فرهنگی، موجب افزایش بهره وری آموزشی می شود. پژوهش تاکید می کند که ارائه تکالیف متنوع، فرصت انتخاب به دانش آموز و طراحی فعالیت های متناسب با توانایی های او نقش مهمی در رشد همه جانبه ی کودک دارد. همچنین مشخص شد که درگیر کردن والدین در فرایند یادگیری، از طریق ارائه آموزش های لازم به خانواده و تشویق به حمایت تحصیلی، می تواند پیشرفت تحصیلی فراگیران را به طور محسوس افزایش دهد. این تحقیق بیان می کند که برای بهبود یادگیری، لازم است معلمان به مهارت های حرفه ای روزآمد دسترسی داشته باشند و دوره های ضمن خدمت مرتبط با تکنیک های آموزشی نوین برای آنان طراحی شود. علاوه بر این، نتایج نشان می دهد که بهبود کیفیت فضاهای آموزشی، تامین امکانات کافی و ایجاد محیطی امن و آرام تاثیر قابل توجهی بر تمرکز یادگیرندگان دارد. کودکان دوره ابتدایی دوم زمانی بهتر یاد می گیرند که آموزش با نیازهای رشدی آنان هماهنگ باشد، اصول یادگیری فعال رعایت شود و امکان تجربه، پرسشگری و کشف آزادانه فراهم گردد.در مجموع، یافته ها نشان می دهد که یادگیری موثر در این دوره زمانی شکل می گیرد که میان ابزارهای آموزشی، شیوه های تدریس، ویژگی های فردی و نیازهای رشدی کودکان یک هماهنگی هدفمند برقرار شود. این پژوهش بر ضرورت تحول در روش های آموزشی، تقویت مهارت های معلمان، گسترش استفاده هوشمندانه از فناوری و ایجاد تعامل سازنده میان خانواده و مدرسه تاکید می کند. نتایج حاصل می تواند مبنایی برای برنامه ریزی آموزشی در سطح مدرسه، منطقه و حتی سیاست گذاری کلان قرار گیرد. همچنین این پژوهش بیان می کند که آینده ی آموزش ابتدایی در گرو توجه به یادگیری فعال، یادگیری مبتنی بر تجربه و یادگیری اجتماعی – هیجانی است. مجموعه یافته های تحقیق نشان می دهد که برای رسیدن به کیفیت آموزشی مطلوب، باید نگاه جامع و چندبعدی به یادگیری کودکان اتخاذ شود و همه ارکان نظام آموزشی در یک مسیر مشترک حرکت کنند.

کلیدواژه ها:

یادگیری فعال ، دوره ابتدایی دوم ، روش های نوین تدریس ، انگیزش درونی ، فناوری آموزشی ، ارزشیابی تکوینی ، تعامل خانواده و مدرسه ، تفاوت های فردی دانش آموزان.