چالش های تربیتی معلمان دبیرستان در مواجهه با دانش آموزان نسل دیجیتال

در دهه های اخیر، پیشرفت پرشتاب فناوری های دیجیتال، سبک زندگی، شیوه های ارتباطی و الگوهای یادگیری نوجوانان را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. نسلی از دانش آموزان که در بستر فناوری رشد یافته اند، با ذهنیتی متفاوت از نسل های پیشین وارد محیط های آموزشی می شوند؛ نسلی که به اصطلاح «نسل دیجیتال» خوانده می شود. این نسل، بیش از آنکه با کتاب و معلم انس گیرد، با صفحه نمایش، فضای مجازی و اطلاعات لحظه ای خو گرفته است. این تحولات، چالش های تربیتی فراوانی را پیش روی معلمان دبیرستان قرار داده است؛ چراکه آنان علاوه بر انتقال مفاهیم درسی، نقش اساسی در هدایت اخلاقی، اجتماعی و فرهنگی دانش آموزان دارند. مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی، به بررسی ابعاد گوناگون چالش هایی می پردازد که معلمان دبیرستان در تربیت دانش آموزان نسل دیجیتال با آن مواجه اند. از جمله این چالش ها می توان به ضعف تمرکز دانش آموزان در کلاس های حضوری، وابستگی به فناوری، ناتوانی در تعاملات چهره به چهره، کاهش مرجعیت سنتی معلم، تعارض ارزش های فرهنگی با محتوای رسانه های نوظهور و همچنین رشد فردگرایی و فقدان انگیزش درونی برای یادگیری اشاره کرد. در این زمینه، معلمان نیازمند بازتعریف نقش خود، ارتقای سواد رسانه ای، بهره گیری خلاقانه از فناوری در فرآیند یاددهی–یادگیری و اتخاذ رویکردهای نوین تربیتی هستند تا بتوانند با درک عمیق از ویژگی های روان شناختی، اجتماعی و فرهنگی نسل دیجیتال، ماموریت تربیتی خود را با موفقیت به انجام رسانند. یافته های مقاله نشان می دهد که توانمندسازی حرفه ای معلمان، بازنگری در برنامه های تربیتی مدارس و ایجاد پل ارتباطی موثر میان نظام آموزشی و زیست جهان دیجیتالی دانش آموزان، ضرورتی انکارناپذیر در مسیر تربیت نسل آینده محسوب می شود.