بررسی رابطه ارزیابی دانش آموزان از عملکرد مبلغان روحانی مدارس و نگرش آنان نسبت به روحانیت

هدف این مقاله بررسی رابطه دانش­دینی، وضعیت­ظاهری، شیوه و محتوای سخن مبلغان روحانی مدارس و نحوه نگرش دانش آموزان نسبت به روحانیت است. این تحقیق با روش پیمایش و تکنیک پرسشنامه اجرا شده است. جمعیت آماری، شامل دانش آموزان دبیرستانی استان چهارمحال و بختیاری، حجم نمونه­آماری ۳۵۲ نفر و روش نمونه گیری خوشه ای طبقه ای است. براساس یافته های پژوهش ۷۹ درصد پاسخگویان دانش دینی مبلغان را بالا می دانند، ۷/۷۴ درصد وضعیت ظاهری، ۶/۷۳ درصد شیوه صحبت و ۳/۷۱ درصد محتوای صحبت مبلغان را مناسب ارزیابی کرده اند. تفاوت معناداری بین ارزیابی پاسخگویان از دانش دینی، وضعیت ظاهری، شیوه و محتوای سخن مبلغان برحسب جنسیت، سال تحصیلی و رشته تحصیلی وجود دارد. میانگین نگرش دانش آموزان نسبت به روحانیت قبل از حضور مبلغان ۲/۱۰ و بعد از حضور مبلغان ۴/۱۳ است، لذا حضور مبلغان توانسته ۲/۳ نمره میانگین نگرش دانش آموزان را تغییر مثبت دهد، همچنین دانش دینی، وضعیت ظاهری و شیوه و محتوای صحبت مبلغان رابطه مثبت با نگرش دانش آموزان نسبت به روحانیت دارد.

کلیدواژه ها:

مبلغان مدارس ، نگرش ، روحانیت ، دانش دینی ، وضعیت ظاهری ، شیوه و محتوای صحبت