تاثیر اخلاق بر گفتمان زیست فرهنگی اجتماعی

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر رابطه اجتماعی گفتمان محور در توسعه اخلاق و فرهنگ شهرنشینی و کمک به بهبود آن است. روش تحقیق ترکیبی از رویکردهای توصیفی و تحلیل کاربردی است. نتایج نشان داد، شهروندی و فرهنگ شهروندی، محصول تعهد چندجانبه است؛ زیرا شهروندان، عناصر شناور و پویای جامعه محسوب می شوند و در عرصه های مختلف جامعه حضور دارند و برای تحقق آن، حرکتی دوسویه، یکی از بالا به پایین به مثابه فرصت دهی و مشارکت جویی در ساختار کلان، و دیگری حرکت از پایین به بالا که در واقع مشارکت و فعالیت اجتماعی شهروندان، به ویژه عرصه عمومی برای حضور در عرصه های مختلف جامعه است را در پیش می گیرند. ارزش های دینی و فرهنگی تمدنی ایران اسلامی دارای آموزه هایی واجد فضایل و اخلاق مدنی و جمعی است؛ چراکه فلسفه بنیادین این آموزه ها، این باور است که برای تغییر رفتارها باید از آگاهی ها و نگرش های افراد شروع نمود. با توجه به تاثیر باورهای دینی در پایبندی به فرهنگ مدنی، قابلیت مناسبی را برای کسب مهارت های لازم شهروندان برای مشارکت در عرصه های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و دینی آنان فراهم می آورد؛ زیرا دین یکی از مهم ترین منابع ایجاد فرهنگ شهروندی است و باید توجه ویژه ای به دینداری و باورهای دینی مردم در ترغیب به پایبندی به اخلاق شهروندی صورت گیرد، و آموزه های شهروندی باید متناسب با نیازهای اجتماعی، دینی و فرهنگی جامعه ارائه گردد.

کلیدواژه ها:

اخلاق ، شهرنشینی ، زیست فرهنگی اجتماعی ، حقوق شهروندی ، فرهنگ شهروندی