کاربرد اصول مدیریت علوی در رهبری سازمان های معاصر

سازمان های معاصر با چالش های اخلاقی، کاهش اعتماد عمومی و ضعف پایداری در رهبری مواجه اند؛ مسائلی که نیاز به چارچوب های عمیق تر و ارزش محور برای مدیریت را برجسته می کند. پژوهش حاضر با هدف استخراج و تبیین اصول بنیادین مدیریت و رهبری در الگوی علوی -با تمرکز بر نهج البلاغه و به ویژه عهدنامه مالک اشتر- و بررسی امکان سنجی کاربرد آن ها در سازمان های امروز انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعه منابع اسلامی و مقایسه تطبیقی با نظریه های رهبری مدرن است. یافته ها نشان می دهد اصولی همچون عدالت محوری مطلق، شورا و مشورت پویا، شایسته سالاری، خدمت گرایی، پاسخگویی بنیادین، دوراندیشی و مردم محوری می توانند به عنوان چارچوبی اخلاق مدار، انسان محور و پایدار برای رهبری سازمانی به کار گرفته شوند. همچنین، مقایسه با نظریه هایی مانند رهبری تحول گرا، رهبری خدمت گزار و مسئولیت اجتماعی شرکت ها (CSR) نشان می دهد که مدیریت علوی علاوه بر هم پوشانی با این مدل ها، لایه ای متافریم وار از اخلاق و معنابخشی ارائه می کند که می تواند ضعف های آنان را جبران نماید. بر اساس نتایج این مطالعه، به کارگیری اصول علوی در سازمان ها علاوه بر افزایش کارآمدی، موجب ارتقای سرمایه اجتماعی، تقویت اعتماد عمومی و ایجاد ساختاری پایدار و اخلاق مدار می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت علوی ، عدالت محوری ، رهبری اخلاقی ، شورا و مشورت ، مردم محوری ، رهبری خدمت گزار.