کاربرد مهندسی ارزش در بهبود فرآیندهای تولید لاستیک

مهندسی ارزش به عنوان رویکردی نظام مند و خلاقانه، با هدف بهبود عملکرد و کاهش هزینه ها، نقش کلیدی در بهینه سازی فرآیندهای تولیدی ایفا می کند. صنعت لاستیک سازی، به عنوان یکی از زیرساخت های حیاتی در بخش حمل ونقل و صنعت خودرو، با چالش هایی نظیر مصرف بالای انرژی، هزینه های گزاف مواد اولیه، و نیاز به کیفیت و دوام بالا مواجه است. این پژوهش با بررسی مفاهیم نظری مهندسی ارزش و تحلیل مطالعات پیشین، به کاربرد این رویکرد در بهبود فرآیندهای تولید لاستیک می پردازد. مهندسی ارزش از طریق تحلیل عملکرد، شناسایی فعالیت های غیرضروری، و ارائه راهکارهای خلاقانه، امکان بهینه سازی مراحل تولید مانند آمیزه سازی، فرم دهی و پخت را فراهم می کند. این مطالعه با مرور ادبیات و بررسی مطالعات موردی از کارخانه های لاستیک سازی ایران (البرز، بارز، و کویر تایر)، تاثیرات این رویکرد را بر کاهش هزینه ها (تا ۲۰٪)، کاهش ضایعات (تا ۱۸٪)، و بهبود کیفیت محصولات (کاهش نرخ مرجوعی تا ۱۲٪) ارزیابی کرده است. یافته ها نشان می دهند که مهندسی ارزش با بهره گیری از فناوری های نوین و تقویت همکاری بین بخش های مهندسی و تولید، بهره وری را افزایش داده و رقابت پذیری در بازارهای داخلی و صادراتی را تقویت می کند. این پژوهش پیشنهاد می دهد که کارخانه های لاستیک سازی با تشکیل تیم های میان رشته ای و پیاده سازی ساختاری مهندسی ارزش، به سوی بهینه سازی پایدار گام بردارند. نتایج این مطالعه می تواند راهنمای عملی برای صنایع تولیدی در جهت کاهش هزینه ها و ارتقای عملکرد باشد.

کلیدواژه ها:

مهندسی ارزش ، فرآیند تولید لاستیک ، بهینه سازی هزینه ، بهره وری ، کاهش ضایعات.