مروری بر بررسی اثر دارویی و مهارکنندگی عصاره های گیاهی یا نانوذرات بر سلول های سرطانی و یا بر بیان ژنی خاص

درمان های متداول سرطان، معمولا عوارض پیچیده ای دارند. امروزه از روش های درمانی متعددی همانند جراحی، شیمی درمانی، پرتودرمانی، هورمون درمانی و ایمنی درمانی برای درمان سرطان بدخیم استفاده می شود؛ اما متاسفانه در اکثر موارد پاسخ به درمان بسیار ضعیف بوده و اغلب همراه با اثرات جانبی نامطلوب می باشد. عدم پاسخ مطلوب به درمان و همچنین مقاومت سلول های سرطانی به درمان ها و رشد سریع این بیماری نکته ویژه ای است که نیاز به درمان های آلترناتیو منجمله استفاده از ترکیبات گیاهی را مشخص می کند و محققین را به تلاش جهت دستیابی به داروهای موثرتر با اثرات جانبی کمتر واداشته است. گیاهان دارویی کاندیدهای خوبی جهت درمان بسیاری از بیماری ها هستند. گونه های مختلف جنس مریم گلی (Salvia)، گیاهانی هستند که از اسانس ها و عصاره های آنها در صنایع مختلف دارویی، غذایی و آرایشی به شکل گسترده ای استفاده می شود؛ عصاره آبی گل محمدی بر روی زیست پذیری رده سلول های سرطانی نسبت به گروه کنترل منفی تاثیر داشته و باعث کاهش زیست پذیری سلول های سرطانی شده است؛ همچنین گیاه شیرین بیان و نانوذرات کیتوسان به علت داشتن خواص ضد میکروبی در علم پزشکی مورد توجه قرار گرفته است، اثر ضد میکروبی و ضد سرطانی عصاره ریشه گیاه شیرین بیان، نانو ذرات کیتوسان و اثر هم افزایی آن ها در غلظت های مختلف مورد سنجش قرار گرفت. بیشترین اثر مهاری در استفاده هم زمان نانوذرات کیتوسان به همراه عصاره شیرین بیان مشاهده شد. برای نتیجه گیری قطعی انجام مطالعات بیشتر بر رده های سلولی دیگر و مدل های حیوانی و پس از آن مطالعات کارآزمایی بالینی ضروری می باشد.

کلیدواژه ها:

سلول های سرطانی ، مهار آنزیمی ، نانوذرات کیتوسان ، عصاره های گیاهی