نگاهی به شخصیت قرآنی حافظ

خواجه شمس الدین محمد شیرازی مشهور به «حافظ» از ادیبان و شاعران شیعه در قرن هشتم هجری است. وی که بر علوم مختلف دینی تسلط داشت، در شیراز از محضر عالمان زمانه خود خوشه چینی کرد؛ اما غزلیات و مکتب و تسلط شعری و ادیبانه اش بر سایر شوون و زوایای علمی و شخصیتی وی سایه افکنده است. با این حال او در زمانه خویش و پس از آن، تنها با یک عنوان به شهرت رسید و تخلص شعری ای که برای خویش برگزیده نیز «حافظ» است. به راستی که او حافظ قرآن بود و روشن است که این توانمندی را ارزشمندترین ویژگی خود می دانست.

کلیدواژه ها:

حافظ ، قرآن ، حافظیه