تاثیر روش های فعال یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

روش های فعال یادگیری به عنوان رویکردی نوین در آموزش، بر مشارکت مستقیم دانش آموزان در فرآیند یادگیری تاکید دارند و با ایجاد فضایی تعاملی، انگیزه، تفکر انتقادی و مهارت های حل مسئله آنان را تقویت می کنند. این پژوهش به بررسی تاثیر روش های فعال یادگیری بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی می پردازد و نشان می دهد که مشارکت فعال و تجربه های عملی می تواند یادگیری مفهومی، تثبیت دانش و عملکرد تحصیلی را به طور چشمگیری افزایش دهد. روش هایی مانند کار گروهی، پروژه محور، بازی محور و یادگیری مبتنی بر حل مسئله، دانش آموزان را در موقعیت های واقعی و عملی قرار می دهند و آن ها را ترغیب می کنند تا دانش خود را تحلیل، ترکیب و به کار بگیرند.علاوه بر ارتقای توانایی های شناختی، روش های فعال یادگیری بر بعد اجتماعی و عاطفی دانش آموزان نیز اثرگذار هستند. تعامل گروهی، تبادل نظر و مشارکت در فعالیت های تیمی مهارت های ارتباطی، همکاری، مسئولیت پذیری و اعتمادبه نفس دانش آموزان را تقویت می کند و محیط کلاس را پویا و مشارکتی می سازد. تجربه های عملی و تعاملی، انگیزه یادگیری را افزایش داده و دانش آموزان را به تفکر خلاق و حل مسائل به شیوه ای مستقل و موثر تشویق می کند.نتایج این پژوهش نشان می دهد که ادغام روش های فعال یادگیری در برنامه های درسی دوره ابتدایی، علاوه بر بهبود نمرات تحصیلی، توانایی دانش آموزان در درک مفاهیم، کاربرد دانش و مهارت های اجتماعی را ارتقا می دهد. بنابراین، بهره گیری هدفمند و مستمر از روش های فعال یادگیری توسط معلمان دوره ابتدایی، یک استراتژی موثر برای افزایش کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان محسوب می شود و می تواند پایه ای محکم برای یادگیری مادام العمر آنان فراهم کند.