بررسی تاثیر استفاده از بازی برای آموزش ریاضی پایه اول ابتدایی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر به کارگیری روش های بازی محور در آموزش ریاضی بر دانش آموزان پایه اول ابتدایی است. با توجه به اهمیت توسعه مفاهیم بنیادین ریاضی در سال های آغازین تحصیل و تاثیر قابل توجه تجربه های تعاملی بر یادگیری پایدار، این پژوهش بر آن است تا نقش بازی های آموزشی را در بهبود عملکرد تحصیلی، افزایش انگیزه و ارتقا مهارت های حل مسئله در دانش آموزان مورد ارزیابی و تحلیل قرار دهد. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی و نیمه آزمایشی است. نمونه آماری شامل دانش آموزان پایه اول ابتدایی بوده که با استفاده از فعالیت های بازی محور نظیر بازی های شمارشی، بازی های حرکتی و قصه گویی ریاضی، طی دوره ای مشخص آموزش دیده اند. یافته ها نشان داد که بهره گیری از بازی در تدریس مفاهیم ریاضی منجر به افزایش درک مفهومی، تقویت یادگیری فعال، ارتقاء تعامل دانش آموزان با معلم و همسالان و کاهش اضطراب ریاضی می شود. در نتیجه، بازی به عنوان ابزاری موثر در آموزش ریاضی برای دانش آموزان اول ابتدایی پیشنهاد می شود تا علاوه بر ایجاد فضای یادگیری لذت بخش و پرانرژی، مسیر رشد خلاقیت، تفکر انتقادی و اعتماد به نفس تحصیلی دانش آموزان را نیز هموار کند. با توجه به این نتایج، توصیه می شود معلمان و برنامه ریزان آموزشی استفاده هدفمند از بازی های آموزشی را در فرایند تدریس ریاضی مورد توجه ویژه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

بازی آموزشی ، آموزش ریاضی ، پایه اول ابتدایی ، یادگیری فعال ، انگیزه تحصیلی ، خلاقیت ، اضطراب ریاضی ، تعامل ، تمرکز ذهنی ، روش های نوین تدریس.