بررسی چالش های معاونین آموزشی در مدارس کم برخوردار و راهکارهای ارتقا کیفیت آموزشی

مدارس کم برخوردار به عنوان یکی از حلقه های ضعیف نظام آموزشی، با مجموعه ای از مسائل ساختاری، انسانی و مدیریتی مواجه اند که عملکرد کلی مدرسه و میزان یادگیری دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. در این میان، نقش معاونین آموزشی به عنوان بازوان اجرایی مدیر مدرسه در ارتقاء کیفیت آموزش از اهمیت بالایی برخوردار است. معاونین آموزشی در مدارس کم برخوردار نه تنها با کمبود منابع آموزشی، تجهیزات و نیروی انسانی کارآمد مواجه اند، بلکه از فشارهای روانی، فرسودگی شغلی، نبود حمایت نهادی و تضاد نقش نیز رنج می برند. این مقاله با هدف تحلیل عمیق چالش های موجود بر سر راه معاونین آموزشی در مدارس کم برخوردار و ارائه راهکارهای کاربردی جهت ارتقاء کیفیت آموزشی تدوین شده است. روش پژوهش در این مطالعه، کیفی و با بهره گیری از مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معاونین آموزشی شاغل در مناطق کم برخوردار انجام گرفته است. یافته ها حاکی از آن است که فقدان اختیارات کافی، پایین بودن انگیزه کاری، عدم دسترسی به برنامه های بازآموزی حرفه ای، نبود تعامل اثربخش با معلمان و خانواده ها و همچنین فشارهای ناشی از ناکارآمدی ساختارهای اداری، از جمله چالش های اصلی هستند. در بخش راهکارها، بر طراحی دوره های توانمندسازی ویژه، بازتعریف نقش معاونت آموزشی، افزایش مشارکت معاونین در تصمیم گیری های مدرسه ای، تقویت حمایت نهادی و استفاده بهینه از ظرفیت های محلی تاکید شده است. مقاله حاضر می کوشد با ارائه تحلیلی واقع گرایانه و متکی بر داده های میدانی، بستری فراهم سازد تا سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و برنامه ریزان بتوانند با نگاهی جامع تر به ارتقاء نقش معاونین آموزشی در مدارس کم برخوردار بپردازند.

کلیدواژه ها:

معاون آموزشی ، مدارس کم برخوردار ، چالش های آموزشی ، ارتقاء کیفیت ، توانمندسازی حرفه ای ، سیاست گذاری آموزشی