هوش مصنوعی وشناسایی استعدادهای خلاق در دانش آموزان با اختلالات یادگیری

هدف این پژوهش بررسی نقش هوش مصنوعی در شناسایی و پرورش استعدادهای خلاق دانش آموزان با اختلالات یادگیری است. در این مطالعه تلاش شد تا با بهره گیری از الگوریتم های یادگیری ماشین و مدل های تحلیل داده، الگوهای رفتاری و شناختی دانش آموزان استخراج و تحلیل شوند. روند پژوهش به صورت ترکیبی (کیفی–کمی) طراحی گردید؛ ابتدا داده های حاصل از آزمون های شناختی، فعالیت های خلاقانه و بازخورد معلمان گردآوری شد، سپس با استفاده از مدل های تحلیل محتوا و شبکه های عصبی، توانایی های خلاق و نقاط قوت فردی دانش آموزان شناسایی گردید.مدل تحلیل مطالب بر پایه مقایسه داده های کمی (نمرات و شاخص های عملکرد) با داده های کیفی (مشاهدات و مصاحبه ها) بنا شد تا تصویری جامع از استعدادهای خلاق ارائه دهد. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی قادر است الگوهای پنهان خلاقیت را در میان دانش آموزان با اختلالات یادگیری آشکار سازد، دقت شناسایی استعدادها را افزایش دهد و امکان طراحی برنامه های آموزشی فردمحور و توانمندساز را فراهم آورد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که استفاده از هوش مصنوعی می تواند به کاهش سوگیری های انسانی در ارزیابی و بهبود عدالت آموزشی کمک کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، اختلالات یادگیری ، شناسایی استعداد ، خلاقیت ، آموزش فردمحور ، تحلیل داده