آسیب شناسی دروس املا و انشا و راه های بهبود و تقویت آن

مقدمه: تسلط بر دروس املا و انشا از ارکان بنیادین توانمندسازی زبانی و تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. با این حال، پژوهش های میدانی نشان می دهد که ضعف های گوناگون در این دو حوزه، از جمله خطاهای نگارشی، کمبود خلاقیت در نوشتار و ناتوانی در پیاده سازی ساختارهای دستوری و واژگانی، مانع رشد مهارت های ارتباطی و تحصیلی می شود.هدف: این مطالعه با رویکرد آسیب شناسی به بررسی ریشه های بروز مشکلات در دروس املا و انشا و ارائه راهکارهای بهبود و تقویت مهارت های نوشتاری می پردازد.روش ها: پژوهش حاضر بر اساس مطالعه تطبیقی ادبیات موضوع، مصاحبه ساختاریافته با معلمان و تحلیل بسته های آموزشی موجود طراحی شد. در بخش میدانی، نمونه ای شامل ۱۲۰ دانش آموز دوره های دبستان و راهنمایی از سه منطقه ی مختلف شهری انتخاب و با استفاده از پرسش نامه های اعتبارسنجی شده و تحلیل کیفی متون نوشتاری آنان، داده پردازی صورت گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد که اصلی ترین عوامل ضعف عبارت اند از: (۱) کمبود تمرین های هدفمند و فاقد بازخورد اثربخش، (۲) عدم تطابق روش تدریس با سبک های یادگیری دانش آموزان، (۳) ناکافی بودن منابع شنیداری و خواندنی بومی و متنوع، (۴) غفلت از نقش بازی وارسازی و فناوری آموزشی. به علاوه، ارتباط معنی داری میان میزان خوانش آزاد و سطح کیفیت انشا مشاهده شد.نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، پیشنهاد می شود معلمان و سازندگان برنامه های درسی: