هوش هیجانی و تاثیر آن بر موفقیت فردی و اجتماعی دانش آموزان پایه دوازدهم

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های مهم توانمندی های روان شناختی، نقش اساسی در شکل گیری مهارت های فردی و اجتماعی دانش آموزان دارد و توانایی افراد در شناسایی، فهم و مدیریت هیجان ها را تبیین می کند. پژوهش های متعددی نشان داده اند که سطح هوش هیجانی، با موفقیت تحصیلی، کیفیت روابط اجتماعی، حل مسئله، خودکنترلی و رفتارهای سازگار اجتماعی دانش آموزان رابطه مستقیم دارد. دانش آموزانی که هوش هیجانی بالاتری دارند، توانایی بیشتری در مدیریت هیجانات منفی، تعامل موثر با دیگران و تصمیم گیری منطقی دارند و این مهارت ها به طور چشمگیری در بهبود عملکرد تحصیلی، رشد شخصیت و مشارکت اجتماعی آنان موثر است. همچنین، پرورش هوش هیجانی در محیط مدرسه و برنامه های آموزشی می تواند موجب افزایش خودآگاهی، همدلی، مدیریت استرس و توانایی مقابله با چالش های تحصیلی و اجتماعی گردد. این مقاله با مرور نظام مند پژوهش های داخلی و بین المللی، به بررسی رابطه هوش هیجانی با موفقیت فردی و اجتماعی دانش آموزان پایه دوازدهم پرداخته و نقش آن را در ارتقای عملکرد تحصیلی و تعاملات اجتماعی تحلیل می کند. نتایج نشان می دهد که هوش هیجانی نه تنها عاملی تعیین کننده در موفقیت تحصیلی و فردی دانش آموزان است، بلکه ابزاری راهبردی برای برنامه ریزان آموزشی و معلمان به منظور بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری و توسعه مهارت های اجتماعی دانش آموزان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، موفقیت فردی ، موفقیت اجتماعی ، دانش آموزان پایه دوازدهم ، مهارت های اجتماعی