نقش واقعیت افزوده در توانمندسازی اجتماعی دانش آموزان با نیازهای ویژه

مهارت های اجتماعی به عنوان یکی از ارکان اساسی رشد فردی و مشارکت موثر در جامعه، نقشی کلیدی در زندگی دانش آموزان ایفا می کند. دانش آموزان با نیازهای ویژه، به ویژه افرادی با اختلالات طیف اوتیسم، ناتوانی های یادگیری و مشکلات رفتاری، غالبا در فراگیری این مهارت ها با چالش های جدی روبه رو هستند. پیشرفت های اخیر در فناوری های آموزشی، به ویژه واقعیت افزوده (Augmented Reality)، فرصت های نوینی را برای ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، ایمن و چندحسی فراهم آورده است. این مقاله با هدف بررسی نقش واقعیت افزوده در توانمندسازی اجتماعی دانش آموزان با نیازهای ویژه، به تحلیل مزایا، چالش ها و شواهد پژوهشی موجود می پردازد. یافته های حاصل از مرور مطالعات نشان می دهد که استفاده از واقعیت افزوده می تواند با شبیه سازی موقعیت های واقعی، فراهم سازی بازخورد فوری و تقویت یادگیری مبتنی بر تجربه، موجب بهبود تعاملات اجتماعی، افزایش اعتمادبه نفس و ارتقای مهارت های ارتباطی این گروه از دانش آموزان شود. با این حال، موانعی نظیر نیاز به تجهیزات تخصصی، هزینه های توسعه محتوا و ضرورت آموزش معلمان، از جمله چالش هایی است که باید مورد توجه قرار گیرد. در نهایت، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران و طراحان آموزشی با بهره گیری از ظرفیت های واقعیت افزوده و تطبیق آن با نیازهای فردی دانش آموزان، مسیرهای نوینی برای ارتقای کیفیت آموزش فراگیر ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

واقعیت افزوده ، مهارت های اجتماعی ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، آموزش تعاملی ، توانمندسازی