نقش معلمان در توسعه تاب آوری روانی دانش آموزان: تحلیلی بر مزایا، چالش ها و استراتژی های عملی

تاب آوری روانی به عنوان یکی از عوامل بنیادین در ارتقای سلامت روان و بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان شناخته می شود. پژوهش حاضر با مرور منابع علمی داخلی و بین المللی (۲۰۲۴–۲۰۲۵) به بررسی نقش معلمان در پرورش تاب آوری روانی دانش آموزان پرداخته است. نتایج نشان می دهد که حمایت عاطفی پایدار، اجرای برنامه های یادگیری اجتماعی–هیجانی، و مدل سازی رفتارهای مقاوم از سوی معلمان می تواند تاثیر چشمگیری بر رشد مهارت های روانی–اجتماعی و افزایش تاب آوری دانش آموزان داشته باشد. در عین حال، فشار کاری معلمان، کمبود منابع و نابرابری های آموزشی از جمله موانع مهم در تحقق این هدف هستند. یافته ها بر ضرورت سرمایه گذاری در آموزش معلمان، طراحی برنامه های حمایتی و ایجاد بسترهای سازمانی برای تقویت تاب آوری در مدارس تاکید می کند. این نتایج می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران آموزشی، مدیران مدارس و پژوهشگران در جهت توسعه برنامه های موثر ارتقای سلامت روان و یادگیری پایدار در محیط های آموزشی باشد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، سلامت روان ، معلم ، حمایت عاطفی ، یادگیری اجتماعی-هیجانی ، مدل سازی رفتاری ، عملکرد تحصیلی