تحلیل مقایسه ای از سواد رسانه ای، آموزش رسانه ای و تربیت رسانه ای و ارائه الگوی تربیت رسانه ای بومی دانش آموزان تهران

هدف اصلی این پژوهش، ابتدا مقایسه و درک مفاهیم «سواد رسانه ای»، «آموزش رسانه ای» و «تربیت رسانه ای» و سپس ارائه الگوی تربیت رسانه­ای بومی دانش آموزان تهران است. پژوهش در پارادایم تفسیری و با رویکردی کیفی مبتنی بر نظریه پردازی داده بنیاد با تاکید بر رویکرد کلاسیک گلیسر انجام شد. مشارکت کنندگان شامل ۱۳ نفر از خبرگان چهار حوزه کلیدی(رسانه، آموزش وپرورش، دانشگاه و نهادهای فرهنگی) بودند که با روش نمونه گیری هدفمند و گلوله برفی انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته عمیق گردآوری و در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند. برای تضمین روایی ابزار گردآوری، از اعتبارسنجی نظری و نظرات متخصصان بهره گرفته شد و پایایی داده ها با ضریب کاپای کوهن ۰.۶۴ تایید گردید. نتایج حاکی از آن بوده که مدل تربیت رسانه ای مبتنی بر ۳ محور کلان است: ۱- آموزش، شامل آموزش در چهار سطح؛ دانش آموز، خانواده، معلمان و عمومی ۲- نظارت، شامل نظارت در سطوح خانواده، جامعه و مدارس۳- فرهنگ سازی شامل فرهنگ­سازی در سطوح؛ خانواده جامعه و مدارس است. در مفاهیم سواد رسانه و آموزش رسانه و تربیت رسانه تنها بعد آموزش آن مورد تاکید است و ابعاد دیگر مغفول مانده است، که در این پژوهش ابعاد فرهنگ سازی و نظارت شناسایی شد.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، آموزش رسانه ای ، تربیت رسانه ای ، فرهنگ سازی رسانه ای