نقش رسانه های اجتماعی بر شکل دهی افکار عمومی در ارتباطات سیاسی

امروزه رسانه های اجتماعی یکی از موثرترین ابزارها در شکل دهی افکار عمومی در حوزه ارتباطات سیاسی هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش این رسانه ها در هدایت افکار عمومی در شرایط بحرانی، با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و رویکرد مطالعه موردی تطبیقی انجام شد. داده ها از منابع ثانویه شامل مقالات علمی، گزارش های تحلیلی و مستندات میدانی گردآوری و تحلیل مضمون شدند. برای درک عمیق تر پدیده، سه مطالعه موردی در سه جامعه متفاوت بررسی شد: استفاده نمایندگان پارلمان اروپا از توییتر برای بیان دیدگاه های فراتر از خطوط حزبی، نقش رسانه های اجتماعی در سازمان دهی و تداوم جنبش اعتراضی اشغال وال استریت و تحلیل بهره گیری از رسانه های اجتماعی در کمپین های انتخاباتی و بسیج سیاسی در کشورهای جنوب شرق آسیا. یافته ها نشان داد رسانه های اجتماعی در جوامع مختلف و به اقتضای شرایط، با ایجاد امکان کنشگری بی واسطه، عبور از محدودیت های رسانه ای رسمی و بهره گیری از سازوکارهای الگوریتمی، نقش دوگانه ای ایفا می کنند: ابزار هدایت روایت های سیاسی و نیز بستری برای بسیج سیاسی مردمی هستند. تحلیل انتقادی و سیاست گذاری آگاهانه در حوزه رسانه های اجتماعی، برای حفظ سلامت گفتمان سیاسی در جوامع دموکراتیک ضروری است. با در نظر گرفتن این ملاحظات، نتایج این مطالعه نه برای تعمیم دهی آماری، بلکه برای ارائه بینش های کیفی از نقش رسانه های اجتماعی در بسترهای سیاسی-اجتماعی متفاوت تولید شده است.

کلیدواژه ها:

ارتباطات سیاسی ، رسانه های اجتماعی ، شکل دهی افکار عمومی