معماری شهری در بحران های زیست محیطی

در دهه های اخیر، شهرها به عنوان کانون های اصلی تولید آلاینده ها و مصرف انرژی، با بحران های زیست محیطی جدی مواجه شده اند. این مقاله با استناد به آخرین پژوهش های داخلی، نقش معماری شهری در مواجهه با چالش هایی مانند تغییرات اقلیمی، گرمایش جهانی و کاهش تنوع زیستی را بررسی می کند. چارچوب نظری مقاله بر سه محور پایداری محیطی، انعطاف پذیری ساختاری و عدالت محیطی استوار است. نتایج نشان می دهد که طراحی فضاهای سبز و آبی، معماری مقاوم و مشارکت شهروندان، از راهکارهای کلیدی برای ارتقای مقاومت شهری در برابر تهدیدات محیطی هستند. این مطالعه با تحلیل مواردی در شهرهای ایرانی مانند اصفهان، یزد و رشت، الگوها و راهکارهای عملیاتی برای طراحی شهرهای پایدار و مقاوم ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

معماری شهری ، بحران های زیست محیطی ، پایداری محیطی ، انعطاف پذیری ساختاری