نقش تدریس مشارکتی در افزایش تعامل کلاسی

روش تدریس مشارکتی به دلیل ماهیت تعاملی و پویای خود، یکی از رویکردهای موثر در بهبود کیفیت آموزش و پرورش محسوب می شود. این روش، با تاکید بر همکاری و تعامل میان دانش آموزان، فرصتی فراهم می کند تا آن ها در محیطی فعال و خلاق به یادگیری بپردازند. برخلاف روش های سنتی که معلم محوریت اصلی را بر عهده دارد، در تدریس مشارکتی، دانش آموزان نقش فعال تری در فرآیند یادگیری ایفا می کنند و این امر به تقویت حس مسئولیت پذیری و خودکارآمدی آن ها کمک می کند (احمدی و حسینی، ۱۴۰۲). این رویکرد، یادگیری را از حالت منفعلانه به تجربه ای پویا و اجتماعی تبدیل می کند که در آن دانش آموزان از طریق بحث، تبادل نظر و فعالیت های گروهی، دانش و مهارت های جدیدی کسب می کنند. از این رو، تدریس مشارکتی به عنوان یکی از راهکارهای موثر برای پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان در عصر حاضر شناخته شده است. این روش، با ایجاد فضایی برای مشارکت فعال، به دانش آموزان امکان می دهد تا توانایی های خود را در زمینه های مختلف کشف کرده و از یادگیری لذت ببرند

کلیدواژه ها:

تدریس مشارکتی ، تعامل کلاسی ، یادگیری فعال ، مهارت های اجتماعی