اثر «بازی های کوتاه همکاری محور» بر تقویت سازگاری اجتماعی دانش آموزان

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر بازی های کوتاه همکاری محور بر تقویت سازگاری اجتماعی دانش آموزان دوره ابتدایی است. سازگاری اجتماعی یکی از مهم ترین مولفه های رشد اجتماعی کودکان است که در کیفیت روابط همسالان، تعامل موثر، کاهش تعارض، و توانایی حل مسئله نقش محوری دارد. تغییرات نظام آموزشی، کاهش فرصت بازی آزاد، و افزایش رقابت فردی باعث شده است که نیاز به فعالیت های ساختارمند گروهی بیش از گذشته احساس شود. یکی از موثرترین چارچوب ها برای تقویت مهارت های اجتماعی، استفاده از «بازی های همکاری محور» است؛ بازی هایی که برخلاف بازی های رقابتی، بر همیاری، گفت وگو، برنامه ریزی مشترک، اعتماد و مسئولیت پذیری گروهی تاکید می کنند.در این مطالعه، تعدادی بازی کوتاه ۵ تا ۱۰ دقیقه ای شامل «دایره اتحاد»، «پل سازی تیمی»، «پیام رسان خاموش»، «توپ مشترک»، «ساخت برج گروهی» و «چرخش مسئولیت» در کلاس های درس طی چهار هفته اجرا شد. نتایج نشان داد که شرکت در این بازی ها موجب افزایش معنی دار رفتارهای سازگارانه در معیارهایی همچون همکاری، کنترل هیجان، همدلی، حل مسئله اجتماعی و مشارکت کلاسی گردید. همچنین تنش های بین فردی کاهش یافت و کیفیت تعاملات مثبت میان دانش آموزان بهبود پیدا کرد. یافته ها بیانگر آن است که طراحی برنامه های کوتاه مدت و عملیاتی مبتنی بر بازی های گروهی می تواند ابزاری کم هزینه و پربازده برای معلمان جهت تقویت سازگاری اجتماعی باشد.

کلیدواژه ها:

بازی های همکاری محور ، سازگاری اجتماعی ، تعامل دانش آموزان ، مهارت های اجتماعی ، آموزش ابتدایی