نقش تربیت معلم در بهبود کیفیت آموزش و پرورش در ایران

تربیت معلم نقش محوری در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش دارد و شایستگی های چندبعدی معلمان تاثیر مستقیم بر یادگیری، رفتار و رشد دانش آموزان دارد. این پژوهش به بررسی مولفه های حرفه ای، اخلاقی، فرهنگی، فناورانه و پژوهش محور تربیت معلم پرداخته و نقش آن ها در طراحی محیط های یادگیری فعال و مشارکتی تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که توسعه توانمندی های شناختی، اجتماعی، اخلاقی و مهارتی معلمان، تقویت بازاندیشی حرفه ای، بهره گیری هدفمند از فناوری های آموزشی، طراحی محیط های پژوهش محور و توجه به تفاوت های فردی و فرهنگی، کیفیت تدریس و یادگیری را بهبود می بخشد و موجب عدالت تربیتی، مشارکت فعال دانش آموزان و افزایش انگیزه یادگیری می شود. بر اساس نتایج، پیشنهادهایی شامل توسعه برنامه های کارورزی انتقادی، آموزش مدیریت کلاس مبتنی بر روابط انسانی، ارتقای شایستگی های فرهنگی و تدوین چارچوب ملی تربیت معلم ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تربیت معلم ، محیط یادگیری فعال ، بازاندیشی حرفه ای ، فناوری آموزشی ، شایستگی فرهنگی