نقش هوش مصنوعی در کاهش آسیب های اجتماعی دانش آموزان

گسترش هوش مصنوعی در دهه های اخیر منظری تازه برای نظام های آموزشی گشوده است؛ منظری که در آن فناوری می تواند همچون چراغی دقیق، لایه های پنهان رفتار دانش آموزان را آشکار کند و مدارس را در پیشگیری از آسیب های اجتماعی یاری دهد. آسیب هایی همچون پرخاشگری، افت تحصیلی، مصرف مواد، فرار از مدرسه، انزوا، خشونت، قلدری سایبری و اضطراب از جمله چالش های نهاد آموزش وپرورش هستند که به دلیل تنوع علل و پیچیدگی روابط انسانی، شناسایی و کنترل آنها دشوار است.هدف پژوهش حاضر بررسی نقش هوش مصنوعی در پیش بینی، پیشگیری و مداخله به موقع در آسیب های اجتماعی دانش آموزان است. این مقاله با بهره گیری از رویکرد توصیفی–تحلیلی و مرور مطالعات علمی، کاربردهای هوش مصنوعی را در پنج محور تحلیل می کند: تحلیل داده های مدرسه، تشخیص زودهنگام الگوهای آسیب زا، شخصی سازی مداخلات روانی و تربیتی، حمایت از معلمان و مشاوران و توسعه محیط های یادگیری امن دیجیتال.نتایج نشان داد هوش مصنوعی می تواند با تحلیل داده های رفتاری، تحصیلی و اجتماعی، احتمال وقوع آسیب ها را با دقت بالایی پیش بینی کند و فرصت مداخله زودهنگام را فراهم سازد. همچنین استفاده از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی موجب کاهش خطای انسانی، بهبود کیفیت مشاوره، ایجاد محیط های ایمن در فضای مجازی و افزایش مشارکت دانش آموزان در فرایند رشد اجتماعی می شود. در پایان مقاله، پیشنهادهایی برای بهره گیری هوشمندانه، اخلاق مدار و بومی سازی شده از هوش مصنوعی در مدارس ایران ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آسیب های اجتماعی ، دانش آموزان ، آموزش وپرورش ، پیشگیری ، مشاوره مدرسه