شناسایی انواع اختلالات یادگیری و چگونگی حمایت از دانش آموزان

اختلالات یادگیری مجموعه ای از مشکلات پایدار در دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات هستند که بدون وجود ناتوانی ذهنی یا مشکلات حسی بروز می کنند و رایج ترین آن ها شامل نارساخوانی، نارسانویسی و اختلال ریاضی می شود. این اختلالات می تواند بر خواندن، نوشتن، درک مطلب، توجه، حافظه و حل مسئله اثر بگذارد و گاهی با اختلالاتی مانند بیش فعالی و اضطراب همراه است. تشخیص زودهنگام توسط روان شناس آموزشگاهی و استفاده از آزمون های شناختی می تواند مسیر یادگیری را روشن تر کند و از سرخوردگی تحصیلی جلوگیری کند. نشانه ها معمولا شامل کندی یادگیری، جاانداختن حروف، دشواری در نظم دهی مطالب، مشکلات دیکته و ضعف در محاسبه است. این مشکلات با وجود تلاش زیاد دانش آموز ادامه می یابند و به همین دلیل نیازمند برنامه های آموزشی ویژه هستند. شناخت دقیق نوع اختلال به معلم و والدین کمک می کند تا روش های سازگار با توانایی های کودک را انتخاب کنند. درک این نکته که اختلال یادگیری نشانه کم هوشی نیست، می تواند فشار روانی کودک را کاهش دهد. توجه به تفاوت های فردی و کاهش مقایسه با دیگران از عوامل مهم در کاهش اضطراب و افزایش انگیزه یادگیری است.حمایت از دانش آموزان دارای اختلال یادگیری با ارائه آموزش های گام به گام، استفاده از روش های چندحسی، تقسیم تکالیف به بخش های کوچک و به کارگیری ابزارهای کمکی مانند جدول، فلش کارت و نرم افزارهای آموزشی آغاز می شود. معلم باید سرعت تدریس را متناسب با توان دانش آموز تنظیم کند و بازخوردهای مثبت و مشخص ارائه دهد تا احساس توانمندی در او تقویت شود. ایجاد محیط امن و بدون تنش، فرصت تکرار و تمرین بیشتر، و استفاده از تکنیک هایی مانند نقشه ذهنی و بازی های آموزشی می تواند فرایند یادگیری را آسان تر کند. والدین نیز با همکاری با مدرسه، فراهم کردن زمان مطالعه منظم در خانه و تشویق تلاش های کوچک نقش مهمی در پیشرفت کودک دارند.

کلیدواژه ها:

اختلالات یادگیری ، حمایت ، دانش آموزان