بررسی اثربخشی مداخله شناختی- رفتاری بر بهبود کیفیت خواب و سلامت روان در مادران دارای تروما

هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی مداخله شناختی-رفتاری بر بهبود کیفیت خواب و سلامت روان در مادران دارای سابقه تروما بود. پژوهش حاضر از طریق طراحی آزمایشی-کاربردی با گروه کنترل و اندازه گیری های پیش آزمون-پس آزمون انجام شد. نمونه شامل ۱۲۰ مادر بود که به طور داوطلبانه به دو گروه مساوی تقسیم شدند: مداخله درمان شناختی رفتاری و گروه کنترل که در طول هشت هفته به صورت کارگاه های گروهی و با فواصل منظم برگزار شد. ابزارهای اندازه گیری شامل مقیاس کیفیت خواب، مقیاس شدت استرس و اضطراب همبستگی، و مقیاس سلامت روان عمومی بود که پیش از مداخله، میان مدت و پس از مداخله تکمیل شدند. تجزیه و تحلیل داده ها با روش مدل های خطی مختلط برای پویاهای بین گروهی و اندازه گیری های تکراری انجام شد تا اثرات زمان و گروه کنترل شوند. یافته ها نشان داد که مداخله درمان شناختی رفتاری به طور معناداری بهبودهای قابل توجهی در کیفیت خواب ، کاهش علامات اضطراب و استرس، و بهبود سلامت روان عمومی ایجاد کرد. اثرات این مداخله در مقایسه با گروه کنترل پایدار بود و اندازه اثرهای بزرگ تا متوسط گزارش شد. نتایج گویای این است که مداخله های شناختی-رفتاری می توانند به طور موثری به بهبود خواب و سلامت روان مادران با تروما کمک کنند و می تواند با توجه به نیازهای بالینی و سیاست های بهداشت مادر و کودک در زمینه های توانمندسازی مادران و بهبود کارایی مراقبت های پس از زایمان، به کار گرفته شود. پیشنهاد می شود تحقیقات آینده با پیاده سازی طولانی مدت و بررسی مکانیسم های میانجی مانند بهبود تنظیم هیجان و کاهش واکنش های فیزیولوژیک انجام شود

کلیدواژه ها:

مداخله شناختی- رفتاری ، کیفیت خواب ، سلامت روان ، مادران ، تروما