ارزیابی تاثیر هوش مصنوعی بر خودکارآمدی تحصیلی و مدیریت هیجانات در دانش آموزان

چکیده با پیشرفت فناوری های نوین و ورود گسترده هوش مصنوعی (AI) به حوزه آموزش، بررسی تاثیر این فناوری ها بر ابعاد روان شناختی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان از اهمیت ویژه ای برخوردار شده است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی تاثیر استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی بر خودکارآمدی تحصیلی و مدیریت هیجانات دانش آموزان انجام شد. این مطالعه از نوع کمی و کاربردی بوده و جامعه آماری آن شامل دانش آموزان دوره متوسطه شهر [نام شهر] بود. نمونه گیری به روش خوشه ای تصادفی انجام شد و در مجموع [تعداد نمونه] دانش آموز در مطالعه شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد خودکارآمدی تحصیلی و مدیریت هیجانات و همچنین ارزیابی تعامل دانش آموزان با سامانه های هوش مصنوعی بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزارهای آماری و روش های آماری شامل تحلیل واریانس، ضریب همبستگی و رگرسیون چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان داد که استفاده از هوش مصنوعی در فرآیند یادگیری، به طور معناداری باعث افزایش خودکارآمدی تحصیلی دانش آموزان و بهبود توانایی آن ها در مدیریت هیجانات شد. همچنین، تعامل مستمر با ابزارهای هوش مصنوعی موجب تقویت انگیزه، افزایش تمرکز و کاهش اضطراب تحصیلی در دانش آموزان گردید. این یافته ها نشان می دهد که فناوری های هوش مصنوعی نه تنها می توانند عملکرد تحصیلی را ارتقا دهند، بلکه تاثیر مثبتی بر ابعاد هیجانی و روان شناختی یادگیرندگان نیز دارند. نتایج این پژوهش می تواند مبنای طراحی برنامه های آموزشی هوشمند، مداخلات روان شناختی مبتنی بر فناوری و سیاست گذاری های آموزشی جهت بهبود یادگیری و سلامت روان دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، خودکارآمدی تحصیلی ، مدیریت هیجانات ، دانش آموزان ، آموزش هوشمند ، فناوری آموزشی ، سلامت روانی.