اقدام پژوهی: چگونه توانستم مشکل عدم اعتماد به نفس را در دانش آموزان دختر هنرستان کاهش دهم ؟

اعتماد به نفس یکی از بنیادی ترین نیازهای روان شناختی انسان است که نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی، اجتماعی و شخصی دانش آموزان دارد. در محیط های آموزشی به ویژه هنرستان ها، کمبود اعتماد به نفس در میان دانش آموزان دختر می تواند زمینه ساز افت تحصیلی، کناره گیری از فعالیت های گروهی، کاهش مشارکت در کلاس و حتی مشکلات رفتاری و ارتباطی شود.این اقدام پژوهی با هدف شناسایی علل کاهش اعتماد به نفس و ارائه راهکارهای روانی و تربیتی برای ارتقاء آن، در میان دانش آموزان دختر پایه یازدهم رشته شبکه در هنرستان شهیدان اسماعیلیان (منطقه بندر کیاشهر – استان گیلان) انجام شده است. روش تحقیق از نوع کیفی بوده و از ابزارهایی مانند مشاهده مستقیم، مصاحبه های فردی و گروهی، و پرسشنامه های استاندارد سنجش اعتماد به نفس استفاده شده است .پس از تحلیل اطلاعات گردآوری شده، راهکارهایی نظیر آموزش مهارت خودگویی مثبت، جلسات همدلی و گفتگو، طراحی فعالیت های تقویتی کلاسی، بازخوردهای فردی، تشویق های هدفمند و الگوسازی از دانش آموزان موفق انتخاب و در طول یک ترم به صورت برنامه ریزی شده اجرا گردید. یافته های نهایی نشان داد که سطح اعتماد به نفس دانش آموزان به طور معناداری افزایش یافته و میزان مشارکت و انگیزه ی تحصیلی آنها بهبود یافته است .نتایج این پژوهش بر اهمیت نقش معلم در ایجاد فضای روانی امن، حمایت عاطفی و طراحی محیط یادگیری مبتنی بر احترام و اعتماد متقابل تاکید دارد. این پژوهش نشان داد که اعتماد به نفس مهارتی اکتسابی است که می توان با اقدامات ساده و انسانی، مسیر رشد آن را برای همه ی دانش آموزان هموار کرد.