بررسی تاثیر نگرش مثبت معلم بر عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان

در دهه های اخیر، نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری و الگوی رفتاری، بیش از پیش مورد توجه پژوهشگران تعلیم و تربیت قرار گرفته است. نگرش معلم نسبت به حرفه ی خویش، دانش آموزان و محیط آموزشی، یکی از مولفه های تاثیرگذار بر فرایند یاددهی-یادگیری محسوب می شود. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر نگرش مثبت معلم بر عملکرد تحصیلی و رفتار اجتماعی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی–همبستگی، به تحلیل رابطه ی میان نگرش مثبت معلمان و نتایج تحصیلی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان پرداخته است.یافته های پژوهش حاکی از آن است که نگرش مثبت معلم، نه تنها موجب افزایش انگیزش و اعتماد به نفس دانش آموزان در فرآیند یادگیری می شود، بلکه به ارتقای کیفیت تعاملات اجتماعی آن ها در محیط مدرسه نیز کمک شایانی می کند. معلمانی که با دیدی مثبت، همدلانه و حمایت گرانه به دانش آموزان نگاه می کنند، فضای امن روانی و محیطی مساعد برای یادگیری فراهم می سازند که در آن، دانش آموزان احساس ارزشمندی، امنیت و تعلق خاطر بیشتری دارند. این نگرش مثبت، علاوه بر ارتقای عملکرد تحصیلی، به شکل گیری مهارت های ارتباطی، مسئولیت پذیری و کاهش بروز رفتارهای پرخطر در دانش آموزان منجر می شود.از سوی دیگر، رابطه دوسویه میان نگرش معلم و رفتار اجتماعی دانش آموزان نشان می دهد که دانش آموزان در مواجهه با معلمانی با نگرش مثبت، الگوبرداری سالم تری از تعاملات اجتماعی را تجربه می کنند. همچنین محیط کلاس هایی که در آن معلم نگرشی سازنده و مثبت دارد، از لحاظ روانی ایمن تر بوده و احتمال بروز تعارض، پرخاشگری یا انزوا در بین دانش آموزان کاهش می یابد. نتایج پژوهش بر لزوم توجه بیشتر به آموزش مهارت های عاطفی–شناختی معلمان، بازنگری در شیوه های تربیت معلم و ترویج رویکردهای مبتنی بر نگرش مثبت در نهادهای آموزشی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

نگرش مثبت معلم ، عملکرد تحصیلی ، رفتار اجتماعی ، محیط روانی کلاس ، یادگیری موثر ، روابط معلم و دانش آموز ، سلامت روان آموزشی