مدرسه به عنوان محیطی برای خلق، به اشتراک گذاری و به کارگیری دانش

در دنیای متحول امروز که دانش به عنوان سرمایه ای حیاتی در توسعه جوامع شناخته می شود، مدارس به عنوان نهادهای بنیادین نظام آموزشی نقشی فراتر از انتقال صرف اطلاعات یافته اند. پژوهش حاضر با هدف تبیین جایگاه مدرسه به عنوان محیطی برای خلق، به اشتراک گذاری و به کارگیری دانش، به بررسی نقش پویای این نهاد در نظام تولید و گردش دانش پرداخته است. رویکرد پژوهش کیفی و مبتنی بر روش تحلیل محتوای اسنادی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان، مدیران و متخصصان آموزش وپرورش بوده است. نتایج تحلیل نشان می دهد که مدرسه، هنگامی که فرهنگ سازمانی مشارکتی و یادگیرنده محور بر آن حاکم باشد، می تواند به بستری فعال برای خلق دانش نو، به اشتراک گذاری تجربیات حرفه ای و به کارگیری راهکارهای خلاقانه در حل مسائل آموزشی تبدیل شود. همچنین، متغیرهایی نظیر رهبری آموزشی، ساختار ارتباطی باز، انگیزش درونی معلمان و بهره گیری از فناوری های نوین به عنوان عوامل موثر بر پویایی دانش در مدرسه شناسایی شده اند. در نهایت، یافته ها حاکی از آن است که با گذار از نقش سنتی مدرسه به سمت نهاد تولید و به کارگیری دانش، می توان به ارتقای کیفیت یادگیری، توانمندسازی معلمان و افزایش بهره وری نظام آموزشی دست یافت

کلیدواژه ها:

مدرسه یادگیرنده ، خلق دانش ، اشتراک دانش ، به کارگیری دانش ، رهبری آموزشی ، یادگیری سازمانی